Kattenpraat

Toen ik vanmorgen wakker werd, had ik ernstig last van de het-regent-en-het-is-november-dip, waarbij november tot februari kan duren en regenen niet eens per se noodzakelijk is. Toen mijn telefoon ging en een onduidelijk en onbekend nummer toonde, was mijn eerste reactie om niet op te nemen. Ik had niet zo’n zin om de dip te larderen met irritante marketingtypes of ander ongemak.

Ik nam toch op. Ik sprak met de ‘Meldkamer dierenambulance’. Niet direct een lichtpuntje in de duisternis, dus.

Als iemand me vraagt waar mijn blog over gaat, zeg ik over ’t algemeen dat ’t over katten gaat, hoewel ik me niet kan herinneren eerder iets over het kattengebroed in mijn huishouden geschreven te hebben. We hebben er twee. De ene heeft haar wilde haren lang, lang achter zich gelaten en ligt eigenlijk de hele dag te slapen. Als ze niet slaapt krijst ze, dus we prefereren slapen, al vinden we het krijsen wel sneu – ze maakt dan de indruk niet meer te weten waar ze is en waar wij zijn en daarvan wat in paniek te raken.

Nummer twee, Kiki, is een ADHD-gevalletje. Ze kan ook wel liggen slapen – het blijft een kat – maar als je denkt dat ze ergens rustig ligt (spinnend op je arm, bijvoorbeeld) en ze hoort elders in huis iets, dan springt ze weg. Ze vindt het buiten de deur ook bijzonder interessant, blijft vele uren en soms een of twee nachten weg en als mevrouw weer naar binnen wil kleppert ze luidruchtig met de brievenbus.

Kiki was niet thuis, toen de dierenambulance belde. Ze had ook de nacht niet thuis doorgebracht, wat dus enerzijds niet heel bijzonder was, anderzijds ons wat verontrustte, omdat ze meestal met regenweer liever binnen bij de verwarming lag. De mevrouw van de dierenambulance zei dat ze onze kat gevonden had.

In mijn het-regent-en-het-is-november-hoofd speelden zich diverse films tegelijk af, maar allemaal met een slechte afloop. De meest positieve was nog dat Kiki ergens op de spoedeisende kattenhulp lag, wachtend op een baasje dat zou zeggen dat elke operatie die nodig was om haar te laten herstellen vanzelfsprekend betaald zou worden.

Ik had de locatie bijna goed. Kiki was inderdaad in het ziekenhuis, althans, in de fietsenstalling van de spoedeisende hulp. Daar had ze zich ingesloten. Ze was aangetroffen in een fietsmandje. Ik probeer me voor te stellen hoe dat was, voor de vindster, vermoedelijk na een nachtdienst je fiets van het slot halen en dan een kat in je mandje aantreffen. Het was in elk geval geen kattenhaatster – ze zei niet ksst-ksst, maar belde de dierenambulance. Die kwam, constateerde dat het om een goed doorvoede, goed verzorgde, volstrekt gezonde kat ging, vermoedelijk ergens uit de buurt, geen sneue zwerfster. En zette haar op straat, zou je denken.

Maar nee. Kiki wist – spinnend en kopjes gevend – de dierenambulancemedewerkers ervan te overtuigen dat het veel beter was als ze haar niet zomaar loslieten uit de fietsenstalling, opdat ze haar weg wel weer naar huis zou vinden. Dat is, ter informatie, recht tegenover het ziekenhuis. Er zit een parkeerplaats, een grachtje en een grasveldje tussen, meer niet. Ik zie de ambulances de spoedpost binnendraaien en kan zwaaien naar de gang voor de intensive care.

Mevrouw werd netjes thuisgebracht, zat tevreden in het draadmandje, alsof het de gewoonste zaak van de wereld was. Nu hoop ik dat weinig buren de dierenambulance voor ons huis hebben zien stoppen. Kiki is een bekende persoonlijkheid in de buurt – ze mag graag hier en daar een hapje meeëten, huppelt gezellig een eindje met passanten mee, geeft kopjes en laat zich graag aanhalen. Als iemand zich vooroverbuigt en een kat aait, dan gaat het negen van de tien keer om Kiki en het is zelfs niet ongebruikelijk dat een wandelaar met een november-humeur door haar wordt opgevrolijkt. We hebben het al een aantal keer zien gebeuren.

Natuurlijk vertel ik bezorgde buren liever dat er niets met Kiki aan de hand was dan dat een van mijn sombere scenario’s was uitgekomen. Maar dat ze alleen na een avond stappen een taxi naar huis had genomen is toch een tikkeltje gênant.

Advertenties
Geplaatst in huis en tuin

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Voer je e-mailadres in om deze blog te volgen en om per e-mail meldingen over nieuwe berichten te ontvangen.

Oeps: Twitter reageert niet. Wacht svp een paar minuten en ververs deze pagina.

Alle berichten
%d bloggers liken dit: