Het nadert…

Toen de orthopeed een paar maanden geleden na één blik op de foto zei dat er precies één optie was, namelijk een make-over van mijn heupgewricht, heb ik zijn advies uiteraard opgevolgd en een afspraak gemaakt voor de operatie. Advies twee was het tot het daadwerkelijk tot snijden kwam met een kruk lopen. Ook gedaan. Verder kreeg ik een stapel papieren mee, die ik vluchtig heb doorgelezen en verder in de kast heb gelegd. Wat niet voor je neus ligt, is ook niet zorgwekkend, per slot van rekening.

In de loop van de weken ben ik wel een paar keer gecapituleerd voor mezelf – waar ik eerst de kruk bij thuiskomst direct parkeerde, gebruik ik ‘m nu binnen ook. Extreem handig is dat niet, maar vooruit, het loopt wel een stuk beter. En toen ik het gevoel kreeg dat ik er ongeveer een kwartier over deed om op een fiets te stappen, terwijl ik als een dronkeman probeerde op mijn foute been te balanceren, heb ik de variant opstappen vanaf een stoepje ingevoerd. Ik weet niet wat er suffer uitziet, eigenlijk, het dronkemannen of het gehannes met het stoepje, maar er komt, merkte ik, een moment dat me dat niet meer zoveel kon schelen. Zonder fiets wordt mijn actieradius nog kleiner dan-ie al is.

Een grote overwinning vond ik persoonlijk een bezoek aan de firma Welzorg. Daar moest ik, wist ik uit de papieren, hulpstukken halen die me helpen na de operatie niet te bukken – een lange schoenlepel en een ‘helping hand’, waarmee je gevallen spullen op kunt rapen. Aangezien ik nog mantelzorgers nodig heb, probeer ik me in te houden bij het onderzoek of je er ook op afstand mee in iemands neus kunt knijpen.

Vanmorgen werd het menens, toen moest ik op bezoek in het ziekenhuis voor een ‘pre-operatief spreekuur’. Nu begint het moment te naderen dat ik niet meer kan doen alsof er eigenlijk niets aan de hand is – iets wat ik prima kan geloven als ik gewoon op een stoel zit. Het was verstandig, schreef ziekenhuis, om bij dat spreekuur iemand mee te nemen, want er werd veel informatie gegeven. Ik was geneigd dat zinnetje te negeren – ik was óf in een vorig leven struisvogel, of ik word het een volgend -, maar Dochter zag de brief op tafel liggen en zei streng tegen Echtgenoot dat hij dus mee moest gaan.

Wat ons vooral opviel – afgezien van de berg aan informatie die we meekregen – is hoe je in een andere wereld stapt zodra je de draaideur door bent. Actualiteit is niet meer aan de orde, tijd is alleen maar relevant in relatie tot binnen. Er is het tempo van de medewerkers – ferme stap, doelgericht, onderweg – en dat van de patiënten, traag, zoekend, afwezig eigenlijk. Vreemd voelde dat, waar ik verder gewoon iemand ben die wat aanstellerig loopt te hannesen met krukken, ben ik daar een patiënt. Het zal me, vrees ik, moeite kosten om dat te accepteren op de dagen dat ik daar opgenomen ben. Patiënt, overgeleverd aan de ruimte en tijd van het ziekenhuisuniversum. Het lijkt me een uitdaging.

Advertenties
Geplaatst in huis en tuin
3 comments on “Het nadert…
  1. omanitablog schreef:

    Alvast veel geduld toegewenst en een spoedig herstel als het zover is. Je schrijft zo heerlijk, zo prettig om te lezen – zelfs over dit vervelende iets. Als ik kon, ik zou het zo voor je wegwuiven….

  2. Dingena schreef:

    Sterkte Ernestine! Je zult zien dat het de moeite waard is.

  3. Marjo Konings schreef:

    Wat een mooie blog over een vervelend onderwerp! Sterkte de komende tijd. Na je revalidatie ben je straks patiënt af en weer fris als een hoentje. Al die hulpstukken aan de kant en retourafzender. Voor dit moment veel succes en geduld met je revalidatie.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Voer je e-mailadres in om deze blog te volgen en om per e-mail meldingen over nieuwe berichten te ontvangen.

Oeps: Twitter reageert niet. Wacht svp een paar minuten en ververs deze pagina.

Alle berichten
%d bloggers liken dit: