Hoe verjaag je klanten?

In de goede oude tijd, toen ik vier keer in de week naar Hilversum reisde, heb ik mezelf een abonnement op een maaltijdenbox cadeau gedaan. Het is mij nu eenmaal niet gegeven in het weekeinde te bedenken wat ik maandag, dinsdag, woensdag en donderdag ga eten en daar boodschappen voor te doen. Of liever, in mijn enthousiasme raakte ik de realiteit kwijt. Die was eigenlijk zelden dat ik, als ik om zes uur, half zeven thuiskwam, nog eens anderhalf uur in de keuken ging staan om een Mooie Maaltijd te serveren. En gek genoeg dacht ik elke zondagochtend opnieuw dat dat een haalbaar plan was.

Zo’n box leverde me de afgepaste hoeveelheden voor drie maaltijden per week, allemaal binnen een half uur klaar te maken. Okay, de ene keer lekkerder dan de andere, maar altijd wel aardig genoeg om een volgende week maar weer zo’n box te bestellen.

Toen ik vorig jaar niet meer naar Hilversum hoefde, toen ben ik met deze service gestopt. In die situatie was die niet meer nodig, boodschappen doen werd een soort houvast in mijn onduidelijke dagen, en voor koken had ik alle tijd. Zelfs die maaltijden waar ik anderhalf uur mee bezig was, konden keurig om half zeven of zo geserveerd worden.

Nu vinden maaltijdboxenleveranciers het niet leuk als je stopt hun waar af te nemen, dat snap ik. Zo nu en dan word ik gebeld door iemand die me terug wil praten. Meestal haken de telemarketeers snel af als ik uitleg waarom ik gestopt ben.

Van de week had ik er weer eentje. Die begon met de vraag waarom ik zijn box ooit had besteld. Nou, dat was simpel – zie hiervoor. O, het had ook kunnen zijn dat het was omdat ik afwisselender wilde eten, zei hij. Ja, had gekund, maar was niet zo. Het was uit gemakzucht, en nadat ik werkloos was niet meer nodig.

Ja, zei hij, maar ze hadden nu iets nieuws en misschien…

Nee, zei ik, ik had uitgelegd waarom ik me de luxe van zo’n box had gepermitteerd en waarom ik ermee gestopt was, en zolang de situatie niet was dat ik vier keer in de week naar een werkgever buiten mijn woonplaats moest reizen had ik geen interesse om mijn abonnement te vernieuwen. Dus, goedenavond.

Ja, zei hij, maar ze hadden nu iets nieuws en dat wilde hij toch even…

Wat hij kon, kon ik ook, dus ik herhaalde mijn riedel nog een keer.

Ja, zei hij, maar hij wilde toch even…

Toen was ik er wel klaar mee. Best dat hij me iets wil verkopen, daar wordt hij voor betaald, maar als een klant een paar keer aangeeft niet geïnteresseerd te zijn, dan moet je toch zelfs als heel nieuwe callcenter-medewerker snappen dat je beter een andere klant kunt bellen, lijkt me.

Ik weet dat soms een leidinggevende meeluistert met telefoontjes, en stiekem hoop ik dat dat in dit geval zo was. De derde keer dat ik nee zei, voegde ik toe dat de kans dat ik ooit weer gebruik zou maken van deze maaltijdboxservice inmiddels nihil was. Dat had hij dan toch maar mooi bereikt!

Advertenties
Geplaatst in huis en tuin
One comment on “Hoe verjaag je klanten?
  1. omanitablog schreef:

    haha ! Die had misschien een banaan in zijn oor 🙂

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Voer je e-mailadres in om deze blog te volgen en om per e-mail meldingen over nieuwe berichten te ontvangen.

Alle berichten
%d bloggers liken dit: