Hekserij voor amateurs

image1Op het prikbord in de kamer in mijn ouderlijk huis die ik tot zo’n 35 jaar geleden de mijne mocht noemen, hangt nog altijd het bewijs dat ik geen heks ben: een certificaat van de Heksenwaag in Oudewater. Jammer, eigenlijk. Dat certificaat was indertijd bijzonder handig tegen plagende Oudere Broer, tegelijk doodde het de fantasie. Ik zou best bij volle maan op een bezemsteel door de lucht willen vliegen, een kat achterop, en tegen wapperende kleren en een punthoed heb ik ook geen groot bezwaar. Een rare neus met pukkel had ik wel weggetoverd – dat begreep ik als kind al nooit, dat je jezelf niet iets aantrekkelijker toverde, als je die capaciteit toch had. Maar voor mij was dat niet weggelegd. Ik was geen heks, ik kon niet toveren.

Als surrogaat probeerde ik wel eens met veel pannen tegelijk een maaltijd te bereiden, receptje erbij, roeren en rekenen en prevelen. Het was toch niet het echte werk, al betreur ik het ook weer niet dat mijn gasten niet na de eerste hap in kikkers of kraaien veranderden. Alleen, zelfs een heks-in-vermomming doet haar boodschappen niet bij de lokale Meneer Heijn.

Inmiddels heb ik een redelijk alternatief gevonden. De schapen die de wol leveren voor ‘mijn’ Almeerse Wolunie zijn ecru-achtig. En ‘mijn’ Wolunie wil graag gekleurde wol verkopen. Aangezien we van de natuur zijn, gebruiken we daar planten voor. Ik denk dat een beetje heks zelf de wei ingaat om haar voorraad bij elkaar te sprokkelen, ik ben er blij mee dat vrijwilligers van een bevriende organisatie onze verfplanten kweken en nu en dan met tassen vol oogst bij ons binnenstappen.

Vorig weekeinde moesten we een voorraad wouw, kamille, ganzenbloem, goudsbloem, vrouwenmantel en Sint Janskruid zien weg te werken. Planten hebben de onhebbelijke gewoonte om precies op het moment dat iedereen met vakantie is, geoogst te kunnen worden. ‘We’ bestond dat weekeinde daardoor uit exact twee personen. Dat was flink doorwerken, maar had voor mij een enorm voordeel. Ik heb namelijk nul verstand van het verven met planten, en hoe meer mensen er rondlopen die wel weten wat ze doen, des te groter is de kans dat mijn rol zich beperkt tot het uitvoeren van opdrachten als ‘haal nog eens een emmer water’ zonder dat ik aan het eind van de dag het flauwste idee heb waar dat water eigenlijk voor bedoeld was.

Na twee dagen planten weken, wol weken, beitsbaden aanmaken, bouillon trekken, wol in de bouillon laten trekken en tussendoor en na afloop eindeloos veel spoelen met en zonder wasmiddel en/of azijn heb ik een tenminste een vaag idee van het proces en een verhoogde bewondering voor heksen. Het is domweg hard werken. En toveren tegelijk. Niet alleen omdat het wonderbaarlijk is dat uit een viezig bruin aftreksel een mooie olijftint komt en knaloranje goudsbloem tot een bijzondere zachte groen leidt, ook, en misschien vooral, omdat in de kruidendampen en het telkens herhalen van vergelijkbare handelingen ook de gedachte aan aanslagen en staatsgrepen en ander wereldleed oplost. Op naar de volgende oogst!

Advertenties
Geplaatst in huis en tuin

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Voer je e-mailadres in om deze blog te volgen en om per e-mail meldingen over nieuwe berichten te ontvangen.

Alle berichten
%d bloggers liken dit: