Overlast is een betrekkelijk begrip

Omdat plat ook maar plat is, heeft een stedenbouwkundige bedacht dat er glooiing in Almere moet worden aangebracht. Je kunt dat kunstmatig vinden, maar heel Almere is kunstmatig, dus dat lijkt me geen probleem. Voor de schouwburg is een geweldig plat, zandkleurig geasfalteerd plein. Aan de randen loopt het deels omhoog, deels omlaag, en het omlaagdeel is ook nog eens voorzien van betonnen zitblokken. Kortom, een paradijs voor iemand met een skateboard. Op mooie dagen zijn er daar dus veel jongeren met skateboards.

Toen ik vanmiddag daar fietste werd ik staande gehouden door een echtpaar, niet extreem veel ouder dan ik. Ze waren in gesprek met iemand met een officieel jasje. De stemming was al betrekkelijk geagiteerd, mag ik wel zeggen.

Ik vond toch ook, zei de dame, dat de skatende jongens voor overlast zorgden?

Dat vond ik niet, en dat zei ik ook, wat mij door tweederde van het gezelschap niet in dank werd afgenomen. Of ik dat dan maar even wilde uitleggen?

Persoonlijk vind ik het moeilijk uitleggen waarom ik ergens geen last van heb, maar vooruit. De jongens letten, voor zover ik kon nagaan, keurig op – ik zag geen omvergeskate  peuters of ouderen, er lagen geen scootmobiels na een wilde uitwijkmanoeuvre in het water, ze deden gewoon wat ik ook zou doen als ik een skateboard had. Trouwens, ze hangen er vaker, en als je vindt dat ze in hun enthousiasme wat minder op de omgeving gericht zijn, en je zegt dat, dan geven ze je gelijk en doen ze meteen voorzichtiger.

Wat heb je aan een plein als je het niet gebruiken mag en waarom zou dat maar op één manier mogen?

De meneer met het officiële jasje deed tevreden een stap terug en ik werd door de rest van het gezelschap aangekeken alsof ik persoonlijk verantwoordelijk was voor de instorting van de normen en waarden van Nederland. Tja, ik hang genoeg op nieuwssites en bijbehorende reactieruimte rond om me daar niet zo veel van aan te trekken.

Mijn wedervraag, als zij wél overlast ervoeren, wat was dat dan precies? En, net als bij de nieuwssites, daar begreep ik weinig van. Een handjevol principes – er was elders een skatepark, ze hoefden niet hier te skaten. Er stond ook niet dat je er skaten mocht. En het was toch een raar gezicht, die opgeschoten jongens in wijde broeken en met raar haar.

De meneer met het officiële jasje vroeg de jongens hun chipszakken en blikjes op te ruimen voor ze weggingen, en dat werd onvoorwaardelijk toegezegd. Hij vond dat hij toen ruim voldoende had gedaan, wat ik geheel met hem eens was.

Ik pleit erg voor een zorgvuldig gebruik van woorden. Ook in dit geval zou het handig geweest zijn als het verontwaardigde echtpaar zichzelf niet had wijsgemaakt dat er sprake was van overlast, maar van een activiteit die zij zelf niet zouden doen in een outfit waarin zij hun (klein)kinderen liever niet rond zien lopen. Zullen we ‘overlast’ maar reserveren voor dingen als illegale housefeesten onder je slaapkamerraam of de hond van de buren die begint te blaffen zodra de buren het huis verlaten en pas stopt als ze terugkomen? Dan noemen we de rest hinder.

Tenzij het gaat om betrekkelijk brave skaters op een openbaar plein. Dan noemen we het gewoon wat het is: skaten. Samenleven is immers ook accepteren dat niet iedereen altijd exact hetzelfde doet als jij en dat je de openbare ruimte niet voor jezelf kunt houden.

Advertenties
Geplaatst in maatschappij
One comment on “Overlast is een betrekkelijk begrip
  1. Willem schreef:

    Prima gerelativeerd

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Voer je e-mailadres in om deze blog te volgen en om per e-mail meldingen over nieuwe berichten te ontvangen.

Alle berichten
%d bloggers liken dit: