Op bezoek

Precies twee weken geleden liep ik voor het laatst als medewerker mijn bedrijf uit. Vandaag liep ik er voor het eerst als bezoeker binnen, omdat een van onze directeuren afscheid nam. In principe hanteert het bedrijf de stelregel dat mensen die eerder afscheid namen niet aanwezig horen te zijn bij later vertrekkenden, een gedachte die ik min of meer snap, maar waar ik me dit keer toch echt niet aan wilde conformeren.

Directeuren vertrekken soms met enig gedoe, en dat was in dit geval zo. Het gedoe begon zo’n beetje in de periode dat ik boventallig was maar me nog niet uit de ondernemingsraad had teruggetrokken. Dat was op zich wel raar, soms, en het voelde ook wel wat ingewikkeld, nu en dan, om namens de ondernemingsraad te overleggen met hotemetoten van diverse pluimage over de toekomst van hetzelfde bedrijf waar ik geen toekomst meer had. Het meest bizarre overleg was ergens op een avond, aan het begin van de kerstvakantie, als ik me goed herinner, waar ik in een kleine delegatie probeerde de opgelopen spanning tussen de or en een van de hotemetotengremia een tikkeltje te bezweren. Enerzijds vroeg ik me af waar ik me eigenlijk nog druk om maakte, en anderzijds waarom niemand het raar vond dat ik dat gesprek mede voerde – namens wie, met welk belang?

Afijn, de directeur om wie dat gedoe was geweest nam vandaag afscheid, en ik wilde daarbij zijn.

Toegegeven, vanmorgen vroeg ik me af waarom ik dit ook al weer had bedacht. Mijn irritante brein had bedacht dat het gebouw waar ik gewerkt had nu een onneembare vesting  was geworden, en dat degenen die twee weken geleden nog mijn collega’s waren zich nu als een peloton ME-ers zouden storten op de overzichtelijke taak alle vreemden buiten  de deur te houden.

De zwaarte verdween toen ik de fietsenstalling inreed. Alles was anders, en alles was hetzelfde gebleven. Ik ben niet goed in afscheidnemen, ik vind het een uitermate fout concept. Maar inmiddels geloof ik dat ik dít afscheid wel voor elkaar heb – als ik terug kan zonder opnieuw verdrietig te worden heb ik het ergste in elk geval wel gehad en kan ik met goede moed gaan werken aan een andere toekomst.

Advertenties
Geplaatst in huis en tuin

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Voer je e-mailadres in om deze blog te volgen en om per e-mail meldingen over nieuwe berichten te ontvangen.

Alle berichten
%d bloggers liken dit: