Cassière met hoofddoek

Het duurde even voor ik me vanmorgen los kon rukken van de livestream van de NOS waar steeds hetzelfde werd gezegd over de aanslagen in Brussel. Wonderlijk is dat, ook als je alles weet wil je het nog een keer weten en nog een keer, net zolang tot de scherpste kantjes eraf zijn en af- en aanrijden van ambulances min of meer gewoon lijkt te zijn geworden.

Had ik ’s middags geen afspraak en beslist daarvoor boodschappen moeten doen, dan was het vast nog veel later geweest.

In de winkel waar ik moest zijn was het vrij rustig, er waren twee kassa’s open en achter een zat een meisje met een hoofddoek. Dat is niet heel bijzonder, ik zie niet in wat er mis is met een hoofddoek. Hipsterknotjes en sluik zwart met een blauwe lok tonen ook welke levensvisie de draagster aanhangt en in het straatbeeld in Almere is iemand met een hoofddoek niet direct een opvallende verschijning. Net zoiets als scootmobiels en buggy’s, ze horen bij de stad.

De persoon voor mij in de rij dacht er duidelijk anders over. Ze barstte los in een betoog waar ik niet heel veel van begreep, maar duidelijk was wel dat de caissière schuldig werd geacht aan de terroristische aanslag in Brussel. Misschien had me dat niet moeten verbazen – de PVV heeft hier een flinke aanhang -, het verbaasde me wel. Abstract vinden dat de islam bron van alle kwaad is vind ik, zij het onzinnig, nog enigszins te begrijpen, waarom je een individuele moslima betrekkelijk agressief aanspreekt op dingen die ze niet gedaan heeft kan en wil ik niet begrijpen.

In dit soort situaties ben ik bepaald geen held, nu kon ik toch niet anders dan me laten horen. Toen keerde de vrouw zich verontwaardigd naar mij – ik praatte dus de aanslagen goed. Die conclusie moest ik even laten bezinken, en toen ik van déze verbazing bekomen was was de klant voor mij al weg. Wat misschien voor alle partijen beter was.

De caissière, ook nog in verwarde staat, begon vervolgens mij uit te leggen dat ze de gebeurtenissen in Brussel natuurlijk vreselijk vond en dat ze niet begreep hoe iemand kon denken dat ze een terroristische aanslag goedkeurde alleen omdat de daders claimden uit naam van haar geloof te handelen.

Ik hoop dat het bij deze ene klant gebleven is. Maar ik vraag me wel af, wat doet het met je en met je gevoel deel uit te maken van deze samenleving , als je vaker op zo’n felle toon verantwoordelijk wordt gesteld voor vreselijke daden waar je part noch deel aan hebt?

Advertenties
Geplaatst in maatschappij

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Voer je e-mailadres in om deze blog te volgen en om per e-mail meldingen over nieuwe berichten te ontvangen.

Alle berichten
%d bloggers liken dit: