Ketenverplaatsing

In de tijd dat ik nog een klein kind thuis had wonen was ik een keer bij een bijeenkomst over de combinatie van diverse soorten vervoer. Geen idee meer waarom ik er was, ik herinner me vooral de term ‘ketenverplaatsing’. Wie meerdere levens tracht te combineren (ouderschap en werk zijn al genoeg) loopt daar snel tegenaan. Uit werk kind van de opvang halen, ergens onderweg boodschappen doen wegens een acuut en op termijn dodelijk gebrek aan kattenbrokjes; als werk en opvang en winkel en huis niet allemaal op loop- of fietsafstand van elkaar te vinden zijn heb je een auto of een logistiek probleem.

Gelukkig groeien kinderen op en hoewel ik me nog altijd regelmatig ketenverplaats is de tijdsdruk over het algemeen niet meer zo groot en de noodzaak om het hele traject in één vloeiende beweging uit te voeren afwezig. Dat maakt het bestaan een stuk ontspannener, mag ik wel zeggen, al vond ik stiekem het oplossen van die logistieke puzzels ook wel zo aardig dat als het allemaal makkelijk liep ik er een wereld bijbedacht.

Afijn, vandaag had ik er toch weer eentje die me lichtelijk zorgen baarde. Ik was van zins naar het theater in de buurt te gaan. Kwart over acht aantreden. Met Echtgenoot, die echter niet voor zeven uur zijn kantoor verlaten kon. Dat zou niet erg zijn geweest – we wonen op rolafstand van het theater, dus tijd genoeg – ware het niet dat ik om half acht op het station moest zijn om een pakje van iemand aan te nemen. Dat was een typische ‘don’t ask‘-afspraak. O, je vraagt wel? Nou, ik ben een trui aan het breien voor de stiefvader van een vriendin van een vriendin van mijn broer en daar kwam ik wol voor tekort. Alleen de ‘ik’ woont in Almere, de rest van de keten zo elders in het land dat het een beetje zoeken was naar een gunstig moment van overdracht. Nu passeerde de vriendin vandaag Almere, wat op het moment dat ik de afspraak maakte uitermate praktisch leek. Twee dagen voordat de vriendin uit de trein zou stappen, mij de bolletjes zou overhandigen om dan met een trein vijf minuten later verder te gaan, werd ik midden in de nacht onrustig wakker omdat ik ervan overtuigd was geraakt dat de geheime dienst had meegelezen en me op het perron zou opwachten en arresteren zodra de deal was afgerond.

Hoe efficiënt ook, heel handig voelde het vanavond niet om om half zeven eten te halen, daarmee naar huis te gaan, mijn portie op te eten en de rest voor Echtgenoot achter te laten, terug te gaan naar het station voor de bolletjesactie, weer naar huis om de wol in te ruilen voor Echtgenoot, die in de tussentijd de wokschotel had opgewarmd en opgegeten. En dat in het tijdsbestek van amper anderhalf uur.

Ik merk wel dat ik de routine een beetje kwijt ben geraakt – vroeger draaide ik mijn hand niet om voor zo’n opeenvolging van activiteiten. Toch maar weer een nieuwe wereld erbij zoeken?

 

Advertenties
Geplaatst in huis en tuin

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Voer je e-mailadres in om deze blog te volgen en om per e-mail meldingen over nieuwe berichten te ontvangen.

Alle berichten
%d bloggers liken dit: