Het gesloten hek

Omdat mijn werk mij niet voortdurend meer de voldoening geeft die ik ervan verwacht, heb ik me op het vrijwilligerswezen gestort. Daarmee ben ik in een wereld terechtgekomen die me geheel nieuwe en fascinerende inzichten in de wereld biedt.

Ik help een handje bij een lokale natuureducatie-organisatie, die onder meer een schaapskudde en een wolfabriekje beheert. Met de schapen zelf heb ik niets te maken, die staan ergens in een buitengebied berenklauw te knabbelen. Mijn betrokkenheid begint als ze hun jasje hebben uitgedaan en de wol verwerkt wordt tot iets. Een schemerlampje, bijvoorbeeld. Extreem ingewikkeld zijn mijn taken niet. Het komt erop neer dat als er workshops gegeven worden ik koffie en thee moet zetten en in het onwaarschijnlijke geval dat iemand iets uit het ‘infopunt’ wil aanschaffen, deze transactie mogelijk moet maken. Zoals het een goede vrijwilligersorganisatie betaamt gaat dat gepaard met een uitgebreide administratie, maar dat is een ander verhaal.

Het is een lekker rustig baantje, dat mijn collega-vrijwilliger en mij ruim de tijd geeft om de mensheid te observeren. Zo verbazen we ons er samen over dat deelnemers aan de workshop er geen been in zien hun kroost mee te nemen (‘ja, ik dacht, de kinderen kunnen prima meedoen’), zonder enig overleg vooraf op een ander dagdeel komen dan waarvoor ze ingeschreven staan (‘ja, hoor eens, morgen moet ik naar een verjaardag en de cursus wordt vandaag toch ook gegeven’) of een plaatsvervanger sturen (‘mijn vriendin kon niet en ze dacht dat het ook wel wat voor mij was’). Ik zal wel ouderwets zijn, maar ik zou dat allemaal niet zo bedacht hebben.

Vandaag viel de workshop samen met een appelplukdag. Dat gaf extra aanloop – al was het maar omdat de deur niet dicht kon. Ook de appelmensen maakten van onze schaapskooi gebruik. Om te zorgen dat de cursisten ongestoord konden werken – en min of meer veilig hun spullen konden laten liggen – hadden we het deel waar de cursus gegeven werd met een hek afgesloten.

Hekken kunnen open.

Dus wij telkens zeggen dat het niet de bedoeling was dat je verder ging. Ik kan niet zeggen dat dat tot groot begrip leidde. Ja, maar verderop stonden toch ook mensen? (Zeker, die volgen een workshop, die willen niet op hun vingers gekeken worden.) Nou, ik wil alleen maar even met de kinderen naar de schaapjes kijken, hoor. (De schaapjes staat buiten, mevrouw, even omlopen.) Er zou hier een open dag zijn, dus ik ga toch even kijken. (Nee meneer, er is een open dag van de appels, wij zijn van de schapen, da’s heel wat anders.) Ik kom de workshop morgen volgen dus ik kom vast kijken. (Morgen is morgen, we zien u dan graag terug.) Het is zo leuk voor de kinderen om te zien hoe mensen aan het spinnen zijn. (Niemand is aan het spinnen, en bovendien, dit is geen demonstratie oude ambachten, dit is een workshop.)

Waren we even boven geweest – thee en koffie zetten, afwassen -, dan waren er beslist weer dwaalgasten tussen de machines, met hun neus bovenop de activiteiten van de cursisten, voelend aan materialen die daar voor de workshop waren uitgestald. Soms waren dat zelfs dwaalgasten die we eerder hadden weggestuurd.

Wat ik opmerkelijk vond, was dat het op het oog geen ‘ik-mag-altijd-voor’-types waren. Je kent ze wel, die de trein al in willen voor de uitstappers eruit zijn en van helemaal achter in de rij vooraan staan zodra er een nieuwe kassa wordt geopend. Van hen verrast het me niet als ze een hek wegschuiven als het ze in de weg staat.

Nee, het waren zo gemiddeld genomen heel redelijke mensen die verontwaardigd reageerden als wij zeiden dat het de bedoeling van een dicht hek was dat je niet verder ging. Ik vraag me nu dus ernstig af wanneer het gewoon is geworden dat de directe bevrediging van jouw behoefte voorrang heeft op door anderen opgeworpen belemmeringen.

Advertenties
Geplaatst in huis en tuin

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Voer je e-mailadres in om deze blog te volgen en om per e-mail meldingen over nieuwe berichten te ontvangen.

Oeps: Twitter reageert niet. Wacht svp een paar minuten en ververs deze pagina.

Alle berichten
%d bloggers liken dit: