Lees dit boek niet

Althans, als je van plan bent in de toekomst nog met enig plezier je tanden te zetten in een kipfilet of varkensworstje, dan is het zeer aanbevolen Eating Animals van Jonathan Saffran Foer volstrekt links te laten liggen. Zelfs extreem ongevoelige carnivoren raad ik aan in elk geval niet rond een uur of zes, terwijl de houtskool op temperatuur begint te komen, een pilsje uit de ijskast te halen en dit boek open te slaan. Het zou zomaar kunnen dat zelfs zij zich dan beperken tot gegrilde aubergine en gepofte aardappel – waar overigens helemaal niets mis mee is.

Ik eet al jaren geen vlees en ben geenszins van plan dat op te geven, voor mij was het boek eigenlijk niet ‘nodig’ en halverwege vroeg ik me ook af waarom ik in vredesnaam hier ook alweer aan begonnen was. De nacht nadat ik er tot een uur of elf in had zitten lezen ging gepaard met wonderlijke nachtmerries, waar ik verder niet op in zal gaan.

Waarom dit boek? Nou, dat zit zo.

Vegetarisch eten is dusdanig gewoon, dat daar eigenlijk nooit meer een discussie over start. De doodenkele keer dat ‘waarom?’ klinkt, antwoord ik iets vaags op de schaal sentimentaliteit-geweten, afhankelijk van het publiek met meer nadruk op het een of het ander. Maar meestal is mijn toehoorder voor ik uitgesproken ben al weer overgegaan tot de orde van zijn bord.

Deze luchthartigheid in het discours verdween toen ik ruim een jaar geleden ook vis, zuivel en eieren uit mijn dieet schrapte. Dat snap ik ook wel. Waar een doorsnee restaurant wel wat vegetarische gerechten op de kaart heeft, bijvoorbeeld, betekent veganistisch eten vooraf informeren en zelfs dan maar afwachten of het goedkomt. Nu vind ik het in goed gezelschap niet heel erg als de kok niet iets anders kan verzinnen dan spaghetti met tomatensaus, maar mijn goede gezelschap vindt meestal ik even lekker moet eten als zij. Daar is het goed gezelschap voor.

En ook op een doorsnee borrel worden standaard wel wat vegetarische hapjes geleverd, maar als het niet vooraf wordt gezegd is het ernstig afwachten. Als ik geluk heb zijn er nootjes en gewone chips, maar zodra iemand iets uitgebreiders bestelt wordt het kaas en worst en bitterballen en kaassoufflees.

Het is dus, ook als ik dat niet wil, iets waar rekening mee gehouden moet worden.

Het vaker gestelde ‘waarom?’ beantwoorde ik met een nieuwe vorm van vaag, met als centraal thema ‘bio-industrie’. Dan wel de sentimentele, afgeleide variant, dat ik als vegetarier dus de vrouwtjesdieren spaarde terwijl de jonge mannetjes voortijdig hun leven beëindigd zagen. Vlees als afvalproduct van zuivel, zeg maar. Zoiets. Dus.

Ik vond dat ik eigenlijk wel verplicht was iets beter te weten waar ik nu eigenlijk tegen was. Aan filmpjes die hierover op internet circuleren waag ik me niet, er zijn grenzen in wat ik mezelf aandoe voor de waarheidsvinding. Maar een boek, dat moest kunnen. Het heeft even geduurd voor ik het werkelijk opensloeg (virtueel dan) en het ging ook niet heel snel. Ook in deze vorm kon ik niet heel veel tegelijk aan. Aangezien ik niemand een overtuiging wil opdringen geef ik geen voorbeelden. Alleen: als je in een volgend leven reïncarneert in een plofkip of megastal-varken, dan heb je in dit leven iets heel erg verkeerd gedaan.

Onverwacht effect van dit boek is dat ik mijn uitgangspunt over vlees kopen en bereiden voor derden moet heroverwegen. Tot nog toe vond ik dat ieder zijn eigen afwijkingen mag hebben, zijn eigen principes, en dat als ik toevallig besluit veganistisch te gaan eten, dat niet hoeft te betekenen dat Echtgenoot en gasten dat ook moeten doen. Een plofkip komt ons huis al een tijdje niet in, maar ik neig ernaar om de grens voor wat ik aanschaf te verleggen naar strikt biologisch. Dan weet ik in elk geval zeker dat er geen cent van mij naar de bio-industrie gaat.

Advertenties
Geplaatst in huis en tuin

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Voer je e-mailadres in om deze blog te volgen en om per e-mail meldingen over nieuwe berichten te ontvangen.

Oeps: Twitter reageert niet. Wacht svp een paar minuten en ververs deze pagina.

Alle berichten
%d bloggers liken dit: