Treinabonnementenavontuur

Het is dat ik een uitermate ontspannen ochtend in de zon in de Keukenhof heb doorgebracht, anders was ik nu een tikkeltje ontploft geweest, denk ik.

Ik kan redelijk wat chaos aan, al zeg ik het zelf. Een verhuizer die niet komt opdagen als alles al ingepakt is, idiote constructies met stapelende afspraken, acute wijzigingen in welk schema dan ook, prima. Ik mopper even, maar dan doe ik als het ware mijn ogen dicht en ga ik aan het werk. Eerst maar eens oplossen, dan zien we wel verder.

Administratieve semi-loops daarentegen…

Omdat mijn werkgever niet meer collectief NS-kaarten bestelt, wat ik op zich best begrijp, moet ik het nu zelf doen. Ik had al een studie gedaan van het genre kaart dat ik nodig heb, dus, leek mij, een fluitje van een cent.

Bij de eerste poging ging het al mis. Aanvragen van mijn gewenste kaart kon via internet. Als je tenminste met iDeal overweg kon. Helaas.

In theorie heb ik dat wel, trouwens. Alleen bankierde ik tot voor kort via bankpas, creditcard en Echtgenoot, en tegenwoordig via bankpas, creditcard en app. Daar kom je een heel eind mee. Voor dat iDeal moet ik kunnen inloggen op MijnBank en het is me nog niet gelukt daar de combinatie van inlognaam en wachtwoord te onthouden. Op zich een veilig idee, dan kan ik ze ook niet in een onbewaakt moment aan iemand doorfluisteren.

Theorie en praktijk liggen dus een aantal wachtwoorden uit elkaar. Er was een uitweg. Als je een persoonlijke OV-chipkaart aanvroeg, dan kon je de klantenservice bellen en dan kwam het alsnog goed. Helaas kan het aanvragen van een persoonlijke OV-chipkaart ook niet zonder iDeal, wat ik een lichte hapering in het aanvraagproces vind.

Nieuwe poging: de servicebalie op het station. Uitgelegd dat ik een nieuw abonnement nodig had, dat ik geen persoonlijke OV-chipknip had en ook niet de beschikking had over iDeal. De mevrouw van de servicebalie kon me niet helpen. Nee, ik moest de klantenservice bellen, die kon het allemaal meteen voor me regelen.

Ik deed de klantenservice hetzelfde verhaal. Die begon opgewekt te vragen naar mijn chipkaartnummer. Ik heb geen chipkaart, zei ik, ik heb een abonnement via mijn werkgever. Die stond op een kaart, zei de meneer geduldig, daar stond een nummer op, als ik dat nu even voorlas, dan kwam alles goed. Maar toen ik het nummer had doorgegeven zei hij dat hij niets voor me kon regelen, omdat ik geen persoonlijke OV-chipkaart had. Hé, dat kwam me bekend voor. Hoe kwam ik dan aan zo’n ding? Nou, via www-nog wat. Waar ik dus al geweest was, en waar die OV-chipkaart alleen met behulp van iDeal te koop was.

Andere optie: formulier halen bij de servicebalie van de NS. Dan duurde het een week of twee voor ik dat ding in huis had en dan moest ik nog maar eens bellen.

Maar, maar, maar… probeerde ik geheel tevergeefs, die had me nou juist naar de klantenservice verwezen, die zo’n kaart zou kunnen aanmaken omdat er al een digitale foto van mij aanwezig was. Die lijkt niet erg op mij, maar ach, dat doet een officiële pasfoto al helemaal niet.

De man was vriendelijk doch onverbiddelijk en pas toen ik neerlegde begon ik lichtelijk schuimbekkend om me heen te slaan. Dat viel Echtgenoot, die ziek thuis was, op. Hij herinnerde zich zijn wachtwoorden wel, hij kon die iDealbetaalmethode wel gebruiken.

Ik moet toegeven dat een schuimbekkende toestand niet de meest geschikte is om me op internetformulieren te storten. Van iPad werd ik naar pc verwezen, ik had een foto nodig en de staande foto die ik maakte werd volautomatisch een liggende, op de pc kon ik geen programma vinden waarmee ik mijn foto kon bijknippen, dus het traject foto maken, opsturen, downloaden, uitproberen moest nog een keer. En ik heb een intense hekel aan camera’s die ook maar een beetje mijn kant op zijn gericht.

Naast dat iDealgedoe leek automatisch opladen me ook wel fijn. Dat ging via een machtiging. Vul maar in: je Ibannummer – volgens mij ook een complot tussen de banken en de fabrikant van bloeddrukverlagende medicijnen. Mijn rekeningnummer ken ik uit mijn hoofd, hoe het met die Ibantoevoegingen zal gaan weet ik niet. Ik vrees het ergste en het feit dat die dingen precies even makkelijk automatisch toegevoegd zouden kunnen worden stimuleert me niet om er elke avond een kwartiertje op te gaan zitten studeren.

Afijn, hobbel een lijkt nu genomen. Ik kan momenteel niets anders doen dan wachten op die kaart. Daarna komt de volgende ronde klantenservice. Ik zie er naar uit.

Advertenties
Geplaatst in huis en tuin

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Voer je e-mailadres in om deze blog te volgen en om per e-mail meldingen over nieuwe berichten te ontvangen.

Alle berichten
%d bloggers liken dit: