Openbaar Vervoer

Toen ik van de week op het station in Almere was, zag ik een mededeling dat vanaf vandaag de OV-chip-poortjes in de spits dicht zouden zijn. Volgens dezelfde mededeling begon de ochtendspits om zeven uur, en dat is het moment dat ik elke dag opnieuw van plan ben mijn neus op het station te laten zien, opdat ik rustig en gecoördineerd om 07:09 de trein instap. De realiteit is natuurlijk dat ik om 07:06 mijn fiets parkeer, om 07:07 het station binnenkom, in gestrekte draf mensen aan de kant maai op weg naar de trap en op 07:09, vlak voor het fluitsignaal, de trein inspring.

Iets in mij zei dat in dit scenario het openen van een poortje met een OV-chipknip niet paste. Als ik dan toch op tijd moest zijn, deed de ramptoerist die ik ook ben een duit in het zakje, dan kon ik misschien een minuut of vijf genieten van de chaos die ongetwijfeld op zou treden. Ik heb nog altijd goede herinneringen aan de dag dat in Groningen een verkeerscirculatieplan in werking ging en de ene na de andere automobilist volslagen de weg kwijtraakte en vertwijfeld rondjes bleef rijden. Eenmaal de binnenstad in betekende nooit meer de binnenstad uit.

Op zulke taferelen hoopte ik nu ook. Helaas. Om zeven uur stonden de poortjes nog gewoon open en waren NS-mensen met gele hesjes bezig met het uitrollen en opstellen van borden die ongetwijfeld aan moesten geven dat er sprake was van een in principe zonder chipkaart ondoordringbare barrière. Bovenaan de trap heb ik nog een tijdje naar beneden staan loeren, of er iets afgesloten werd, maar nee, zelfs de vijf minuten die de trein te laat was bleef elk poortje open en de chaos uit.

Ter compensatie ontvingen we om een uur of vier een missive van de directie. Ik kende twee manieren om een bedrijf stil te leggen: nummer een is vanzelfsprekend een computerstoring, nummer twee een hapering in de koffievoorziening. Een derde manier is, weet ik nu, om aan te kondigen dat er een wijziging op zal treden in de manier waarop voor treinreizigers de reiskosten vergoed worden. Tot nog toe kocht het bedrijf bij de NS de trajectkaarten die een ieder nodig had. Dat gaf, begrijpelijkerwijs, een heleboel administratieve rompslomp waar mijn bedrijf, even begrijpelijkerwijs, vanaf wil. We moeten het vanaf nu zelf doen.

Maar aangezien onze huidige kaarten maar tot 30 april geldig zijn is haast geboden en begon dus iedereen uit te zoeken wat in zijn of haar geval de meest voordelige keuze zou zijn. Dat de NS zoveel abonnementsvormen ter beschikking heeft dat er voor elke treinreiziger een eigen variant is, maakt het er niet makkelijker op.

Ik ga vanavond ook maar eens rekenen en zoeken. Ik heb er geen enkele zin in om straks met een papieren kaartje voor zo’n dicht poortje te komen te staan.

Advertenties
Geplaatst in huis en tuin

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Voer je e-mailadres in om deze blog te volgen en om per e-mail meldingen over nieuwe berichten te ontvangen.

Alle berichten
%d bloggers liken dit: