Mantelzorg

Nee, ik zorg niet voor mijn Moeder, roep ik zo nu en dan in een discussie over de zorg voor ouderen en hoe die moet worden overgedragen aan de omgeving in plaats van aan professionals. Mijn Moeder zou het niet willen, en bovendien, ik woon ruim anderhalf treinuur van haar vandaan. En dan moet ik nog een stukje met de bus. Geen beginnen aan.

Maar ja, hoe gaan die dingen? Een paar weken geleden stortte een deel van het stucwerk van het plafond in Moeders eetkamer naar beneden. Gewoon op tafel, toen zij er niet zat, dus van schade was verder geen sprake. Maar wat ik zonder dat ik het gat in het plafond gezien had al dacht, dacht de geraadpleegde schilder ook: een groot deel van het plafond moest een nieuwe stuclaag krijgen.

Dat betekende een noodzakelijke verhuizing van een belangrijk deel van de inboedel van de eetkamer. En aangezien de hulp in de huishouding, die normaal gesproken voor dit soort klusjes moet opdraaien, met vakantie in het buitenland was, werd ik ingeroepen. De andere optie was dat mijn Moeder zélf op een trapje was geklommen om de boeken van de bovenste plank te halen. Geen optie, dus. In geval van gebroken ledematen zou ik langer van dienst moeten zijn.

Omdat het verzoek aan de late kant bij mij binnenkwam, was het een kwestie van na mijn werk. Dan zijn die anderhalve treinuur opeens geen voordeel meer. Het hielp ook niet dat ik uit gemakzucht voor de iets langere route met maar één keer overstappen had gekozen. Toen ik op het overstapstation was, bleek er wegens een aanrijding met een persoon geen treinverkeer meer mogelijk te zijn en moest ik terug om via de andere, qua overstappen minder gunstige bocht mijn bestemming te bereiken. Wat natuurlijk prima lukte, alleen was ik anderhalf uur later dan de bedoeling was.

Die boeken waren in een kwartier beneden – keurig in dozen. We hebben toen ook de gordijnen van de roeden gehaald en hebben de tafel verhuisd, met als resultaat dat je in de voorkamer je in merkwaardige bochten moest wringen om ergens op een stoel neer te kunnen ploffen.

Ik bleef slapen en heb de volgende dag besteed aan andere hulpactiviteiten, met OV-chipkaarten en mailadressen. Ondertussen was de stukadoor aan het stukadoren. Hij had de kamer dusdanig afgeplakt dat hij in een soort plastic tent moest werken, wat voor hem onplezierig was maar er wel voor zorgde dat het stof zich niet door het hele huis verspreidde. Dus hoefden we alleen maar even te dweilen voor we de meubels weer terug konden zetten. Dat het plafond over een week of wat, als de stuclaag droog is, ook nog gewit moet worden en dat de hele operatie dan nog een keer moet plaatsvinden, dat verdring ik maar even. Ik wil nog een tijdje volhouden dat ik geen tijd besteed aan het zorgen voor mijn Moeder.

Advertenties
Geplaatst in huis en tuin
One comment on “Mantelzorg
  1. Kunt u niet langer op en neer met de trein naar uw moeder? VInd dan op korte termijn een hulp in huis voor moeder op nl.Care.com!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Voer je e-mailadres in om deze blog te volgen en om per e-mail meldingen over nieuwe berichten te ontvangen.

Alle berichten
%d bloggers liken dit: