Koningslied

Terwijl Boston wordt belegerd door een politiemacht op zoek naar een terrorist, een aardbeving in China zo’n tweehonderd levens kostte en het in Syrië aanhoudend slecht toeven is, maakt Nederland zich druk over een Koningslied. Tja.

Omdat ik vrijdag allerlei nuttige dingen moest doen waar ik helemaal geen zin in had, heb ik het liedje op YouTube opgezocht en beluisterd. Niet mijn soort liedje, dat zal niemand verrassen. Is dat erg? Welnee, er zijn heleboel liedjes waar ik niets aan vind en omgekeerd zijn er vast ook nummers waar ik dol op ben die door anderen suf of saai of slecht worden gevonden. Vaak ook terecht, denk ik. Toen ik, nu bijna negen jaar geleden, in een periode van ingewikkelde, gitzwarte rouw verkeerde, huilde ik tranen met tuiten bij een liedje van Rob de Nijs, eindeloos op repeat, dat me op een wonderlijke wijze wat troost bood. Ik zou er ook toen al geen tekstanalyse op los hebben durven laten. En of de melodie ontstellend vernieuwend was, of gemakkelijk half gejat, daar heb ik geen idee van.

Kwaliteit van een liedje zit volgens mij maar zeer ten dele in de tekst of de muziek sec. Het is net als met wijn die je in een vakantieland zo heerlijk vindt – de omstandigheden waarin je het hoort zijn veel bepalender. Zie mijn Rob de Nijs-deuntje. Als ik het nu bij toeval op de radio zou horen zou ik waarschijnlijk niet meer begrijpen waarom ik dat toen dagelijks moest horen. Ik vind het dan ook weinig zinvol om allerlei analyse op zo’n liedje los te laten.

In huiselijke kring heb ik mijn verbazing heus uitgesproken over passages als ‘de W van wakker, stamppot eten’ en we hebben ons nog een tijdje afgevraagd of je dat ook slapend kon doen. En, nu we het toch over ‘wakker’ hebben, waarom wij in barre tijden moeten waken terwijl de koning slaapt volgden we ook niet. In een beetje sprookjesboek is dat toch net andersom, en waakt de Koninklijke Hoogheid over zijn onderdanen. Maar dat was binnenskamers, daar waar privémeningen thuishoren.

Toen ik even niet oplette – toch die nuttige dingen gedaan – bleek Twitter ontploft. De ene tweet na de andere schoof door mijn Timeline. In 140 tekens kun je prima snedig en geestig zijn. Maar zo werkt pesten ook: een groep vormen ten koste van een enkeling. Hier was het doel al lang niet meer uitleggen dat het liedje misschien niet geweldig goed was, het ging erom jezelf te profileren. En wie zegt dat Ewbank en de zijnen dan maar een beter lied hadden moeten schrijven, is in mijn ogen niet veel anders dan de onderwijzer die tegen het gepeste kind zegt dat het misschien eens een andere bril zou moeten uitzoeken.

Ik bepleit ieders recht om de bril te dragen die hij wil. En dus ook het recht om slechte liedjes te publiceren.

Advertenties
Geplaatst in huis en tuin

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Voer je e-mailadres in om deze blog te volgen en om per e-mail meldingen over nieuwe berichten te ontvangen.

Alle berichten
%d bloggers liken dit: