Een leven tussen boeken

In het huis waar ik ben opgegroeid stonden – en staan – overal boeken. Alleen de wc en de badkamer zijn boekloos. Verder is ieder denkbaar hoekje gevuld met een boekenkast. Wanden vol boeken, het is geen wonder dat een boek voor mij pas echt een boek is als ik het bezit.

De bibliotheek in mijn ouderlijk huis is vooral historisch-wetenschappelijk van aard, en indertijd een welkome bron als er werkstukken gemaakt dienden te worden. Op een goede dag kregen we van de docent geschiedenis – die bij Vader gestudeerd had – een uitleg over hoe je dat deed, boeken zoeken voor een werkstuk. Het was heel ingewikkeld, met bibliografieën en onderzoek in echte bibliotheken. Het heette ‘het apparaat’ en het was gedoe. Meer gedoe dan waar ik als zestienjarige ook maar enige belangstelling voor op kon brengen.

Thuis maar eens gevraagd of dat in het echt ook zo ging, onderzoek. Ik had namelijk het vermoeden dat mijn ouders net een beetje anders ergens aan begonnen. ‘Het apparaat,’ zei mijn Moeder, ‘begint bij de boekenkast.’ Kijk, daar kon ik iets mee. Dat het erg hielp als je de boeken in de kast gelezen had begreep ik pas later, en toen deed het er niet zo veel toe. Het apparaat begon voor mij bij mijn Moeder, die vervolgens uit de boekenkast de juiste boeken haalde. Ideaal. Ze ging net niet zover dat ze mijn werkstukken schreef, maar ze zocht wel de zinnige passages uit.

Bij een bibliotheek werkt dat niet zo. Ja, tijdens openingstijden kun je in een openbare langs de rekken dwalen in de verwachting dat je opeens, haast magisch, dat boek tegenkomt dat je nu, op dit moment, nodig hebt. Alleen heb ik die dwaalbehoefte op de meest onpraktische momenten. Terwijl ik aan het koken ben, bijvoorbeeld, en geen aardappel meer kan schillen voor ik weet waar de drie kleine ottertjes wilden gaan varen. Als ik daarvoor naar de bibliotheek moet ben ik al gauw twintig minuten weg. En dan moet-ie ook nog open zijn en het boek dat ik zoek mag niet zijn uitgeleend. Nee, dan is een gang naar de eigen boekenkast een stuk eenvoudiger. En beter voor hongerige huisgenoten, dat ook.

Hebben heeft de voorkeur boven lenen. Maar enige leefruimte heeft ook wel iets aantrekkelijks, vandaar dat ik op digitaal over ben gestapt. Waarmee ik tegen een nieuw dilemma aanliep. Van verschillende kanten worden mij complete bibliotheken aangeboden, gratis en voor niets op een USB-stickie. Collecties waar ik de rest van mijn leven en lang daarna mee kan doen, en heus niet alleen met boeken die ik eigenlijk niet zou willen lezen.

Vooralsnog houd ik stand: ik wil alleen legale exemplaren Ik heb iets te veel familie voor wie auteursrechten een onderdeel van het inkomen vormde om met een goed geweten op zo’n aanbod in te kunnen gaan.

Advertenties
Geplaatst in 50books, uitdagingen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Voer je e-mailadres in om deze blog te volgen en om per e-mail meldingen over nieuwe berichten te ontvangen.

Alle berichten
%d bloggers liken dit: