De georganiseerde mens

Voor de zekerheid, dat ben ik dus niet. De enige vastigheid in mijn bestaan is, op werkdagen dan, de trein van negen over zeven. Verder heb ik geen standaardmomenten voor het een of het ander. Soms ben ik jaloers op de wel georganiseerde mens. Die bedenkt niet om tien uur ’s avonds dat als er nog een cake gebakken dient te worden, het zolangzamerhand wel eens tijd wordt. Die koopt een winterjas op het moment dat winterjassen in de winkel hangen – september, of zo – en niet als het nu echt te koud wordt om aan een vestje voldoende te hebben. Die denkt eraan om bollen in de grond te stoppen en doet de was voor alle handdoeken op zijn.

En die kan vragen beantwoorden zoals degene waar ik nu een zinnig antwoord op probeer te verzinnen: hoeveel tijd besteed je eigenlijk aan lezen? Per week. Gemiddeld.

Wat zou het fijn zijn als ik nu gewoon wat kon gaan rekenen. Een gemiddelde week, da’s vier keer naar Hilversum, dus vier keer twee keer twintig minuten. Plus elke avond twee uur. En nog een paar uur op zondagmorgen. Of een geheel andere berekening, natuurlijk.

In theorie lees ik in de trein. De praktijk is dat sommige boeken er zich niet zo erg voor lenen om om tien over zeven in een volle trein gelezen te worden. De praktijk is dat je soms een gesprek moet afluisteren – van de week zaten twee mannen voor me die net uit de gevangenis waren ontslagen. De praktijk is dat ik na een dag met veel gedoe en vergaderingen op de terugweg vooral voor me uit wil zitten staren. Soms. Soms ook niet.

Voor lezen thuis geldt iets vergelijkbaars. Vaak lees ik ’s avonds. Maar vaak doe ik tegelijk iets anders. Van die banale zaken als de was, en zo. Ook dan geldt dat het ene boek geduldig is en accepteert dat ik elke vijf minuten opsta om in een pan te roeren of te kijken of die cake nu eindelijk gaar is en het andere mij alleen gedoogt als ik mijn volledige aandacht erop richt.

Kortom, ik heb geen idee. Zoals ik ook geen idee heb hoeveel uur ik per week zoet ben met het doorbladeren van de krant, het doen van boodschappen of koken. Of hoeveel uur ik werk en waaraan dan wel.

De georganiseerde medemens ziet vast mogelijkheden om mijn bestaan efficiënter in te richten. Zodat ik die vragen naar tijdsbesteding wel zou kunnen beantwoorden. Alleen zou het dan mijn bestaan niet meer zijn.

Advertenties
Geplaatst in 50books, uitdagingen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Voer je e-mailadres in om deze blog te volgen en om per e-mail meldingen over nieuwe berichten te ontvangen.

Alle berichten
%d bloggers liken dit: