Hanna Bervoets: Alles wat er was

nederlandsMerel is tv-redacteur. Ze werkt samen met collega Barry en presentator Leo aan een programma over talent. Ze maken opnamen op een school, op een zondag, met een jongetje Joeri. Andere aanwezigen: Joeris moeder Natalie, onderwijzer Kaspar en conciërge Kaylem. En een cameravrouw

Terwijl ze aan het werk gaan stort de wereld in. Ze moeten binnenblijven, gordijnen moeten dicht, ventilatieroosters afgeplakt. Er is geen contact met de buitenwereld mogelijk.

Het verhaal van het leven in afzondering wordt verteld door Merel. Ze begint haar verhaal met dag 91, schiet dan naar dag 5 en blijft door de dagen springen, al worden de verschillen in de loop van het verhaal kleiner.

Als ik fantaseer over een bestaan zonder contact met de buitenwereld, dan is dat altijd zonder mensen in de buurt. Ik alleen op een bergtop met een moestuintje, zoiets. Ik heb niet de illusie dat ik dat langer dan twee dagen aantrekkelijk zou vinden, maar opgesloten zitten met een handjevol min of meer vreemden lijkt me de absolute hel. In het relaas van Merel las ik dat eigenlijk niet terug. Ze bleef de hele tijd onwaarschijnlijk gelijkmatig, maar aangezien zij het schrijft weet je niet of dit is wat er gebeurd is, hoe ze gereageerd heeft, of hoe ze vindt dat ze had moeten reageren. Ik vind dat gedoe, ik-vertellers.

Extra lastig is dat ik het verhaal niet geloof. Het lukt me niet te denken dat zes mensenweken, maanden, in een school blijven zitten, op een rantsoen van wat pasta of rijst op een dag, zonder enig uitzicht op verbetering van de situatie, maar een paar keer stiekem door een kiertje van de gordijnen kijken. Als die school nou in het midden van de woestijn stond, of zo, maar daar wijst niets op.

Ondertussen is het, om mij nog meer in verwarring te brengen, wel gewoon een spannend verhaal, waarin de drang om te overleven bijzondere ontwikkelingen tot gevolg heeft. Maar helemaal overtuigd ben ik uiteindelijk jammer genoeg niet.

Advertenties
Geplaatst in Fictie, uitdagingen
7 comments on “Hanna Bervoets: Alles wat er was
  1. breieninpeking schreef:

    Ik las al eerder een recensie over dit boek, daar las ik ook al dat het allemaal nogal onwaarschijnlijk was. Ook jouw recensie trekt mij nog niet over de streep het boek te gaan lezen.

  2. Leeswammes schreef:

    Ik was inderdaad positiever over dit boek. Ik vond het echt heel mooi. Ja, onwaarschijnlijk wel, maar dat gaf voor mij niet, omdat ik het hele idee zo goed vond. Ik kon er wel mee leven en vond het, wel net als jij, erg spannend.

    • Ik ben nogal een zeur op het gebied van vertelwerkelijkheid, dat geef ik toe. Als die voor mij niet klopt, verliest het boek direct veel van z´n charme.

  3. […] ook Ernestine las Alles wat er was van Hanna Bervoets (recensie) […]

  4. Inge leest schreef:

    Toen ik voor het eerst over dit boek hoorde, dacht ik ook dat het niks voor mij zou zijn (vanwege het plot). Inmiddels ben ik benieuwd geworden, omdat ik vaak heb gehoord dat het zo goed is vanwege de schrijfstijl.

  5. […] Ernestine las Alles wat er was van Hanna Bervoets (recensie) […]

  6. […] Ernestine las Alles wat er was van Hanna Bervoets (recensie) […]

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Voer je e-mailadres in om deze blog te volgen en om per e-mail meldingen over nieuwe berichten te ontvangen.

Alle berichten
%d bloggers liken dit: