Van uitstel…

In Amsterdam was een route met lichtkunstwerken en daar ben ik nogal dol op, dus die route moest gewandeld. Het kon nog tot 20 januari, zei mijn agenda, en mijn agenda is de baas.

Nadat heel veel dagen om heel veel redenen waren afgevallen begon de tijd toch een tikkeltje te dringen. En nee, ik vind diepvriestemperaturen niet ideaal om te wandelen. Overdag, zonnetje erbij, prima. ’s Avonds met wind – nee. Maar aangezien het óf gisteren óf zondag zou zijn, ben ik gisteren gegaan. Per slot van rekening had ik geen enkele garantie dat het zondag opeens lenteachtig zacht zou zijn.

Extra wolletje aan, en op naar Amsterdam. De trein deed precies wat er van ‘m verwacht werd – rijden. De tram deed precies wat-ie moest doen: mij naar het Waterlooplein brengen. De prachtige rode wolk bij de Stopera was tijdelijk buiten dienst, bleek. Dat was jammer, maar ik kende ‘m al.

De informatiekiosk was óók dicht. Begrijpelijk – zo’n ding is natuurlijk niet warm te krijgen en er zullen in de vrieskou maar heel weinig malloten zijn die zo’n avondlijke wandeling gaan maken. En de route was, had ik begrepen, ook gewoon met lichtjes gemarkeerd.

Tegenover de Hermitage was kunstwerk nummer twee – een soort enorm ei dat voortdurend van kleur verschoot. Ik heb daar een minuut of tien naar staan kijken, kou of geen kou, ik vond het fascinerend en ging vol goede moed op weg naar het volgende lichtding, dat, dacht ik, in de tuin van de Hermitage zou moeten zijn.

In de tuin van de Hermitage stonden fraai aangelichte bomen. Alleen leek me dat niet speciaal kunstzinnig, meer als een permanent verschijnsel. Ik zou me dus wel vergist hebben en het werd tijd om de lampjes die de weg moesten wijzen maar eens te gaan zoeken. Wat er ná de Hermitage kwam wist ik niet.

Wel, die lampjes waren er ook niet. Ik heb toen een poging gedaan de website van het lichtfestival een plattegrond te ontfutselen, of tenminste enige informatie. Kansloos – mijn telefoon en de site waren geen vriendjes.

Ik verweet mezelf dat ik niet op mijn werk al gecontroleerd had of de wandeling ook die avond gelopen kon worden, ik herinnerde me vaag dat op diverse punten vrijwilligers de passanten de goede kant op wezen en ja, dat je die niet vroeg die avond buiten te staan terwijl er waarschijnlijk niemand langs zou komen, ik had er alle begrip voor.

Toen ik thuis, met een laptopje dat over een iets groter scherm beschikte, wilde uitzoeken of er al bekend was of zondag wél de gelegenheid was om de kunstroute te lopen, ontdekte ik dat het festival wél tot komende zondag duurde, maar de hoofdattractie al vanaf oudjaar gestopt was.

Ik heb toen maar gewoon thuis alle kaarsen en waxinelichtjes die ik vinden kon aangestoken. Had ik toch nog een lichtfestival.

Advertenties
Geplaatst in huis en tuin

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Voer je e-mailadres in om deze blog te volgen en om per e-mail meldingen over nieuwe berichten te ontvangen.

Alle berichten
%d bloggers liken dit: