Verder dwalen

Van de week ging ik met een vriendin naar de film. In Amsterdam. In Almere draaide de film die wij wilden zien niet. We moesten naar Pathe Arena. Da’s ook geen bioscoop waar ik dolgelukkig van word, maar veel keuze hadden we niet. Omdat de film lang was stelde mijn vriendin voor met de auto te gaan – er zijn momenten dat we het prettiger vinden om op een station te wachten dan rond middernacht. Autorijdende en -bezittende vrienden en familieleden zijn dan een zegen voor niet-automobilisten.

Aangezien Vriendin en ik er allebei niet dol op zijn te laat te komen, en omdat we onze zinnen hadden gezet op een kop koffie vooraf, waren we ruim op tijd.

Dat Vriendin zei dat ze niet exact wist hoe ze bij de bioscoop moest komen, verontrustte me niet. Het ding lag ingeklemd tussen het station en de Heineken Music Hall, hoe ingewikkeld kon het zijn er recht op af te rijden?

Niet heel ingewikkeld, bleek. Net toen we dachten volledig de weg kwijt te zijn geraakt wenkte een nabijgelegen kantoortoren ons – even rechtdoor nog, dan rechtsaf, en dan ben je waar je wezen moet, kom, kom, kom… We benoemden de ijkpunten die we zagen opdoemen – station, ING-kantoor, Villa Arena, stadion, rood stoplicht… Oeps, remde Vriendin, die zo geconcentreerd was op de echte ijkpunten dat ze een kleinigheid als stoplicht even over ’t hoofd zag.

En ondertussen zagen we allerlei richtingaanwijzers, die naar veel wezen, behalve naar onze bioscoop. Hun voornaamste inhoud was P6, P9, P10-16, hetgeen wij heus wel herkenden als belangwekkende aanwijzingen richting parkeergelegenheid, maar waar we niet zo heel veel aan hadden aangezien we geen flauw idee hadden welke parkeergarage we moesten hebben.

Nadat we vanuit de rijdende auto de bioscoop getraceerd hadden, wisten we ook dat we P6 moesten hebben. Nu nog even zien daar te komen. Bij een slagboom naar de Arena zelf, dachten we dat we beter konden keren. Omdat ze ook daar eenrichtingsverkeer hadden ingevoerd reden we tot onze lichte onrust weg van de bioscoop. We dachten aan een u-turn, maar die was verboden, en aan alle kanten reed verkeer, dus die werd op het laatste nippertje veranderd in een bocht naar links. Waardoor we opeens op een vrije busbaan zaten, wat ook weer niet helemaal de bedoeling was.

We werden weer een beetje gelukkiger toen we weer een wegwijzer ‘P6′ zagen opdoemen. Nu voorzien van een bemoedigend groen VRIJ. Mooi. Linksaf en rechtsaf en parkeren maar. Jammer. Wat op de weg nog VRIJ was geweest, was nu opeens VOL. En er stonden zoveel auto’s te wachten dat het redelijk ondenkbaar was dat net voor onze neus de garage vol was geraakt.

Hier wel een u-turn, dus. En verder maar weer. Nadat we ons hadden laten verwijzen naar een aantal locaties waar wij geen openbare parkeergelegenheid hadden weten te traceren, probeerden we het opnieuw en even tevergeefs bij P6. Na nog een paar bochtjes – waarbij de auto van Vriendin zich ook nog even als fiets vermomde – vonden we een garage waar je zowaar inkon. Ruimte zat. Fijn.

We parkeerden naast een voetgangersuitgang, die bij nadere inspectie gesloten was. En om nou te zeggen dat helder stond aangegeven waar je er dan wel uitkon, nee. Maar goed, het is gelukt. Het vinden van de uitgang, het vinden van de bioscoop en het vinden van de juiste stoel. Maar de koffie tussendoor, die schoot er bij in. Zodra we zaten begonnen de reclames.

Advertenties
Geplaatst in huis en tuin

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Voer je e-mailadres in om deze blog te volgen en om per e-mail meldingen over nieuwe berichten te ontvangen.

Alle berichten
%d bloggers liken dit: