Teleurstellende memoires

De laatste weken worstel ik me door de memoires van Salman Rushdie heen. Ik was een fan.

En nu worstel ik.

Ik ben nu ongeveer halverwege. En langzaam maar zeker begin ik de hoop op te geven dat het allemaal nog wel goed komt, ik vind de eerste pagina’s van een boek lang niet altijd de meest inspirerende, nog geen zorgen, nog niets aan de hand.

Het zou zo spannend kunnen zijn – de periode dat Rushdie ondergedoken zat omdat islamitische leiders hem ten dood hadden veroordeeld. Dat moet iets met iemand doen, zou je denken, onder voortdurende bewaking moeten leven. Niet vrij mogen bewegen. Niet mogen praten met wie je wilt, wanneer je wilt.

Maar op basis van de eerste helft van Joseph Anton lijkt het met Rushdie alleen gedaan te hebben dat hij de mensheid verdeelt in de goeden en de kwaden. Waarbij ook geldt dat wie niet voor hem is (dus goed), tegen hem is (dus slecht). Ik lees geen enkele nuance, geen enkel begrip voor, bijvoorbeeld, uitgevers die niet staan te springen om een boek van Rushdie in de markt te zetten.

De kans bestaat dat de tweede helft me wél zou boeien. Jammer dat ik daar voorlopig niet achter kom. Ik stop ermee.

Advertenties
Geplaatst in Fictie

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Voer je e-mailadres in om deze blog te volgen en om per e-mail meldingen over nieuwe berichten te ontvangen.

Alle berichten
%d bloggers liken dit: