Clichévrouwtjes

Gisterenavond in de trein, twee vrouwen, naar mijn schatting een jaar of 25, maximaal.

Vrouw één: Nee, zeg nou zelf, dat zou toch niemand willen? Ik kan dat niet hebben, hoor.

Vrouw twee: Misschien moet je eent met Marjolein praten, hoe die dat oplost.

Vrouw één: Marjolein is hypocriet, die doet poeslief. Zo ben ik niet.

Vrouw twee: Als het helpt…

Vrouw één: Nee, ik wil ze gewoon niet elke week over de vloer hebben. Ze wonen drie straten verder. Het is ook, Stef vraagt ze bij elke belangrijke beslissing om raad. En mij vraagt hij niets. Dat hoort toch niet, in een relatie, dat je meer luistert naar je ouders dan naar je partner?

Vrouw twee: Nee…

Vrouw één: Stef zit echt om de haverklap bij zijn ouders en hij bespreekt álles met ze en ik word overal buitengehouden. Jij hebt tenminste nog wat aan je schoonouders.

Vrouw twee: Nou…

Vrouw één: Ja, hij heeft toch je hele huis opgeknapt.

Vrouw twee: Ja, dat moest van haar. Hij hoefde niet zonodig, hoor. En we moesten dat huis van hun kopen. Ik had net zo lief een appartementje gehad.

Terwijl ik even met Echtgenoot besprak hoe we tactvol konden zeggen dat ze er het beste aan deden om de relatie per direct te beëindigen, waren de dames van onderwerp veranderd.

Vrouw één: Hij doet ook helemaal niets in huis. Alles komt op mij neer.

Vrouw twee: Buck doet wel wat hoor, maar ik moet het wel vragen.

Vrouw één: Dan nog niet. Ja, met ruzie en een zuur gezicht. Als ik zeg dat hij nu ook maar eens de keuken moet opruimen, dan is hij boos.

Vrouw twee: Buck doet het dan wel.

Vrouw één: Hij weet niet eens hoe de wasmachine werkt en de droger. Laatst had hij mijn pyjama in de droger, helemaal gekrompen natuurlijk.

(Echtgenoot en ik in zacht koor: goed begin, de droger is nu dus verboden gebied.)

Vrouw één: En was sorteren, ho maar. Wat is het nou voor moeite om wit en bont even apart te leggen?

Vrouw twee: Dat lukt Buck ook niet. Heb ik weer allemaal roze lakens…

(Echtgenoot en ik in zacht koor: goed gedaan, die kan de was laten liggen.)

Vrouw één: Het énige dat ik hem vraag is een trekker te halen langs het glas van mijn douche. Wat is dat nou voor moeite? Maar nee hoor. En elke keer dat hij dat vergeet ben ik uren aan het boenen om het weer schoon te krijgen. Even met de trekker erlangs. Geen moeite, toch? Maar nee hoor.

(Echtgenoot en ik zacht in koor: sukkel, een keer het doekje voor de wc over het glas halen en je hoeft nooit meer)

Is het emancipatoire vooruitgang dat mannen worden gezien als te trainen hondjes?

Advertenties
Geplaatst in huis en tuin

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Voer je e-mailadres in om deze blog te volgen en om per e-mail meldingen over nieuwe berichten te ontvangen.

Alle berichten
%d bloggers liken dit: