Kerstboodschappen

Nee, zei een deel van de mensheid, het ging niet om het einde van de wereld, integendeel, er breekt een nieuw tijdperk aan waarin de mens aardiger en socialer is.

Op de regenachtige dag die het vandaag was, heb ik nog niets gemerkt van die internationale karakterverandering. Misschien is de zaterdag voor Kerstmis niet de meest geschikte dag om meer dan gewoonlijk een beetje met een ander te houden.

Zelf was ik na drie minuten bij onze grootgrutter óók vergeten dat de maya’s van me vroegen tolerant en geduldig te zijn, dat geef ik toe. Boodschappen doen is voor mij geen feestelijk uitstapje, maar iets dat zo efficiënt mogelijk gedaan moet worden en alles wat mij daarbij stoort is een bron van ergernis.

Op een doorsnee zaterdag haal ik het net, de zelfscanbetaalzuil, zonder dat ik een te klein kind met een wagentje omver heb geduwd, klanten die de doorgang versperren wreed aan de kant heb getrokken of een schop heb gegeven tegen een mandje dat iemand achter zich aantrekt. In gedachten, dan. In het echt wacht ik braaf maar verbaasd hoe het kan dat deze klanten niet zíen hoe ze het anderen lastig maken.

Rond feestdagen komen daar tenminste twee ergernissen bij. Nummer één: de winkel heeft een immens extra assortiment aan luxe producten dat óf het gewone aanbod verdringt, zodat je moet zoeken, óf ergens in de speciaal display in de weg staat. Van strak bochtenwerk kan geen sprake meer zijn, voor je het weet hang je tussen de kerstkransjes.

Ergernis nummer twee is het winkelen in familieverband. Man en vrouw kibbelen over de in te laden spullen (te veel, te weinig, te duur, niet exclusief genoeg), waarbij een korte studie me suggereerde dat de mannen meegenomen worden opdat zíj de schuld kunnen krijgen van de uit de hand gelopen kosten (‘ja, sorry hoor, maar jíj wilde toch die dure biefstuk en de allergrootste kalkoen?’).

Terwijl zij kibbelen rennen de kinderen door de winkel, jengelen ze waarbij ze hun ouders uit het oog verliezen en dus jengelend door de winkel rennen. Heel feestelijk.

Wat mij elk jaar verbaast is hoeveel er wordt gekocht. Alsof feestelijk eten alleen maar heel véél betekent. Goed, als je gasten hebt kook je meer dan anders. Maar volgens mijn logica hebben die gasten voor dezelfde dag geen eten nodig. Toch werd er ingeslagen of we voor zes weken moesten hamsteren.

Bovendien: het is vandaag zaterdag. Ook morgen en overmorgen zijn de winkels open. Kunnen we niet een beetje aan boodschappenspreiding doen?

Afijn, iedereen leeft nog, voor zover ik weet. Maar ik kom niet meer in een supermarkt tot kerst voorbij is. Zie dat maar als mijn bijdrage aan de wereldvrede.

Advertenties
Geplaatst in huis en tuin

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Voer je e-mailadres in om deze blog te volgen en om per e-mail meldingen over nieuwe berichten te ontvangen.

Alle berichten
%d bloggers liken dit: