De laatste keer?

Vanavond vierde mijn bedrijf Kerstmis. We beginnen met een samenkomst die ik in de loop van de tijd heb zien veranderen van een viering tot een meer seculiere vorm. Maar altijd met een koor van medewerkers en bijbellezing.

En daarna eten en dansen en tussendoor divers entertainment, over het algemeen met een flinke rol voor diverse collega’s.

Ergens in de rij voor het toetje vroeg een collega aan me of dit niet vreemd voor me was. Ik werk al duizend jaar bij hetzelfde bedrijf en voor het volgend jaar is vooral zeker dat niets zeker is. Naar alle waarschijnlijkheid worden volgend jaar rond deze tijd de laatste handtekeningen onder fusiepapieren gezet. Naar alle waarschijnlijkheid heeft een deel van mijn collega’s afscheid moeten nemen. Misschien ik zelf wel. Raar, zo’n laatste kerstfeest in betrekkelijk prettige omstandigheden, onder elkaar?

Nee. En ja. Mijn rondhangen in de ondernemingsraad brengt met zich mee dat ik in theoretische zin al wel gewend ben aan de gedachte dat volgend jaar alles anders zal zijn. Tegelijk is dat een heel abstracte gedachte. Als een goed struisvogel sluit ik mijn ogen voor het concrete gegeven dat er mensen ontslagen zullen worden en dat het evenwicht dat een afdeling, een bedrijf is, op de proef wordt gesteld als medewerkers van een ander bedrijf opeens je naaste collega’s zijn.

Ik ben niet bovenmatig goed in wennen aan nieuwe mensen. Een tegelijk kan ik tegenwoordig aan, zeker in een situatie waar het meeste gelijk blijft. Maar nu blijft het meeste niet gelijk.

Ik zie op tegen een jaar van grote onzekerheid, nare berichten en afscheid nemen. Ik zie er tegenop om een nieuw evenwicht te zoeken in een nieuwe afdeling – en dan verdring ik maar dat het ook kan zijn dat ik eraan moet wennen thuis te zitten.

Dus ja, raar, dat dit voor het laatst is. Maar nee, ik weet bijna niets dat vertrouwder, vanzelfsprekender is dan daar tussen ál mijn collega’s te zijn.

Het is goed, nu en hier, is heel veel sterker dan de weemoedige gedachte dat dit op deze manier niet meer zo zal zijn. En juist omdat ik me hier zo thuisvoel durf ik erop te vertrouwen dat anders uiteindelijk niet alleen slechter zal blijken te zijn. Wat mooi is kun je meenemen.

Advertenties
Geplaatst in huis en tuin

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Voer je e-mailadres in om deze blog te volgen en om per e-mail meldingen over nieuwe berichten te ontvangen.

Alle berichten
%d bloggers liken dit: