Wakker worden

Was ik een ochtendmens, dan sprong ik bij het eerste piepje van de wekker enthousiast uit bed: hoera, een nieuwe dag met nieuwe mogelijkheden.

Het is vanzelfsprekend alleen ’s ochtends dat ik voorzichtig overweeg dat dat een gewenste toestand is. Zodra ik ook maar een beetje bij zinnen ben, realiseer ik me dat om tien uur ’s avonds een intens verlangen naar dekbedden en kussens hebben, een nogal nadelig effect zou hebben op mijn waardering van het theater. Voor het laatste bedrijf in slaap dommelen betekent dat ik meestal niet zou weten hoe iets tot een einde komt.

Gisteren kwam ik vrij laat thuis uit Amsterdam, na middernacht. Dat verhoudt zich slecht met een vroege wekker en het hielp niet dat ik toch ook nog even door een krant zou bladeren. Nou ja, zei ik tegen mezelf toen ik tegen twee uur echt naar bed ging, het is niet zo héél erg, er zijn zoveel nachten dat ik maar twee, drie uur slaap en de rest een beetje naar het plafond lig te staren.

Daar dacht ik vanmorgen weer heel anders over. Ik liet mijn wekker afgaan en snoozen, begaan en snoozen tot de tijd echt begon te dringen. Toen haalde ik mijn wekker annex telefoon van de oplader. Klaar om op te staan. Niet klaar om op te staan en even legde ik ‘m op het dekbed op mijn buik.

Nog één keer uitrekken…

Toen ik na een paar minuten definitief besloten had op te staan lag de telefoon natuurlijk niet meer waar ik ‘m had neergelegd. En ook niet naast het bed of op een andere min of meer begrijpelijke locatie. Voor zover ik dat in het donker kon traceren, dan.

Ik had kunnen proberen of ik een dagje zonder kon, ware het niet dat om vijf voor zeven, als ik mijn laatste happen ontbijt in een versneld tempo naar binnen moet werken, opnieuw een alarm afgaat. En onder dat dekbed waar de telefoon niet meer te vinden was ook Echtgenoot lag, die niet per se om zeven uur gewekt wilde worden door een alarm zonder vaste woon- of verblijfplaats. Althans, dat kon ik me zo voorstellen.

Om zes voor zeven stond ik dus paraat in de slaapkamer, om bij het eerste piepje de jacht naar de telefoon te kunnen herstarten. Merkwaardig genoeg lag het apparaatje toen precies waar ik het eerder tevergeefs zocht.

Ik ben dus de bezitter van een wekker die nog minder graag uit bed komt dan ik. Ik geloof dat ik dat zorgelijk vind.

Advertenties
Geplaatst in huis en tuin

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Voer je e-mailadres in om deze blog te volgen en om per e-mail meldingen over nieuwe berichten te ontvangen.

Alle berichten
%d bloggers liken dit: