Sint Maarten…

Als ik de chronologie een beetje op orde heb, zijn wij indertijd midden in Sint Maartentijd van Zuidlaren naar Sint Maartengebied Groningen verhuisd. Op school knutselden Oudste Broer en ik wel lampions. De bijbehorende liedjes werd je in de eerste en tweede klas van de lagere school geacht te kennen. Of het was een zaak van de ouders, dat kan ook. In elk geval hadden wij geen idee.

Mijn Moeder stortte zich met enthousiasme op het liedjesvraagstuk. Waarom ze niet aan de ouders van kinderen in ons eigen straatje vroeg wat usance was weet ik niet. Omdat ze waar het even kon historisch onderzoek verrichtte, dook ze ook hier in de bronnen. Het belangrijkste naslagwerk was een oud exemplaar van de Baker- en Kinderrijmen, verzameld door meneer Stoett, als ik het wel heb. Het boek was oorspronkelijk van een ver familielid dat ergens onderwijzer was geweest en de door de heer Stoett verzamelde liedjes voorzien had van eigen aantekeningen.

In dat boek kwam de klassieker ‘Sinte Sinte Maarten, de koeien hebben staarten…’ niet voor. Of mijn Moeder vond het al te onbenullig, dat kan ook. Wij kregen iets Gronings te leren. Dat sloeg geheel en al nergens op – wij waren overduidelijk in het Hooghaags grootgebracht. Oudste Broer en ik hebben het Gronings nooit beheerst, ook niet een klein beetje. Ook als er oerGroningers in ons buurtje hadden gewoond, hadden ze ons niet verstaan. Waarschijnlijk hoopten ze vooral dat we een beetje opschoten. Dat koeienlied is wel fijn kort en om half november de halve avond in de deuropening te staan blauwbekken tot iedereen uitgezongen is, da’s geen pretje.

In Almere is iedereen import en waarom Sint Maarten hier heeft toegeslagen weet ik eigenlijk niet. Mijn wijk was rijk aan kleine kinderen toen we er kwamen wonen. Die zijn nu allemaal opgegroeid en lopen niet meer met lampionnetjes.

Het handjevol kinderen dat wél aanbelt zingt een van de varianten op de koeien.

Op één clubje na. Dat zong, gesouffleerd door de vader, iets dat ik niet kende, over een zelfgemaakte lampion, en dat ze daar één keer per jaar mee langs de straten gingen. En ik stelde me meteen voor hoe dit gezin nog niet zo heel lang geleden met Sint Maarten geconfronteerd was en het, net als míjn Moeder, heel goed wilde doen. Het kleinste van de twee zangertjes droeg trots de enige zelfgemaakte lampion die ik deze avond heb gezien.

Advertenties
Geplaatst in huis en tuin

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Voer je e-mailadres in om deze blog te volgen en om per e-mail meldingen over nieuwe berichten te ontvangen.

Alle berichten
%d bloggers liken dit: