Trots op Almere

Toen mijn ouders zo’n 45 jaar geleden vanuit Londen naar Groningen verhuisden, was dat, zeiden ze, tijdelijk. Mijn Moeder kon in Engeland niet aarden, elke Nederlandse plaats was een vooruitgang. Zelfs Groningen, hoe ver dat ook van het beschaafde Westen verwijderd was.

Ze zouden zo snel mogelijk terug, naar waar ze vandaankwamen en thuishoorden. Den Haag, Leiden…

Maar ja, toen gingen de kinderen naar school en kregen ze vrienden daar en woonden ze in een aardig huis in een prettige omgeving en solliciteren was ook zo’n gedoe en van dat verhuizen kwam niets terecht. Moeder woont nog altijd in Groningen.

Met Almere vergaat het mij ongeveer eender. Toen we er twintig jaar geleden kwamen wonen, was dat tijdelijk. Ik was op mijn beurt ongelukkig in Osdorp – ik weiger dat aanhangsel Amsterdam te noemen en we troffen in Almere een huis dat alles had wat onze woning in Osdorp niet had.

Een uitstapje. Voor even. Daarna gingen we terug naar Amsterdam. Maar ja, Dochter ging naar school en kreeg vrienden hier, een aardig huis in een prettige wijk, een instortende woningmarkt en ach, Amsterdam is toch om de hoek. We wonen hier nog steeds en alleen in theorie en mijn fantasie vertrekken we binnenkort naar Amsterdam.

Je kunt overal op meer manieren naar kijken. Je kunt je richten op wat niet deugt of op wat wél goed is, bijvoorbeeld. Als ik de ingezonden brieven in de lokale kranten lees, lijkt het of er vooral heel veel niet is. We hebben geen openluchtzwembad, bijvoorbeeld. En geen kunstijsbaan. Persoonlijk vind ik dat je best voorzieningen met andere gemeentes kunt delen, zoals ik ook vind dat niet elk dorp een oudheidskamer hoeft te hebben en niet elke stad een concertgebouw.

Ik ben niet de meest aangewezen persoon om te bepalen of sportvoorzieningen nodig zijn. Ik zie wel dat je ontevreden wordt als je je blindstaart op wat niet is. Ik heb dat ook heel lang gedaan. Er is hier geen echt goede boekwinkel, geen platenzaak waar je klassieke muziek kunt vinden, de bioscoop programmeert nou niet direct voor mij…

Het laatste jaar probeer ik het anders te doen. Er is ook heel veel wel, er zijn initiatieven die al dan niet lukken, er wordt van alles georganiseerd.

Het werkt. Het werkt uitstekend. Zó uitstekend dat ik oprecht blij was dat ‘wij’ de volgende Floriade mogen organiseren. Zo uitstekend zelfs dat ik erbij wilde zijn als de Floriadevlag vanuit Venlo in Almere zou aankomen (okay, het helpt dat het feestje op kruipafstand van mijn huis gehouden werd). Zo uitstekend dat ik inmiddels hardop durf te zeggen dat ik soms zomaar trots kan zijn op mijn stad.

Advertenties
Geplaatst in huis en tuin

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Voer je e-mailadres in om deze blog te volgen en om per e-mail meldingen over nieuwe berichten te ontvangen.

Alle berichten
%d bloggers liken dit: