Verkeersstromen

Tussen mijn huis en wat hier Stadshart heet ligt een brug die door fietsers en voetgangers wordt gedeeld. Die brug ligt er al zolang wij hier wonen – je zou zeggen dat iedereen eraan gewend is dat je een beetje uit moet kijken omdat er altijd ook kwetsbare en onhandige verkeersdeelnemers kunnen zijn. Ik noem kleine kinderen op de fiets, honden en scootmobielbestuurders.

In een vrolijke anarchie zoekt iedereen zijn eigen weg. Dat is niet per se de weg van de verkeersregels. Het bruggetje is nogal steil en het bochtje waarmee je van het fietspad de brug opkomt nogal scherp. Het is dus, licht afhankelijk van het aantal onvoorspelbare fietsers, bromfietsers, skaters en ander volk, vaak een stuk handiger om op de linkerweghelft te rijden.

Ik heb in de twintig jaar dat ik hier woon nog nooit een ongeluk zien gebeuren. Juist omdat het onoverzichtelijk is, let iedereen goed op.

De gemeente denkt daar anders over. De gemeente heeft iemand met een pot verf de brug in drieën laten delen – een strook voor fietsers de ene kant op, een strook voor fietsers de andere kant op en eentje voor wandelaars.

Helaas kan de combinatie scherpe bocht – steile brug niet opeens beter op een andere manier benaderd worden.

En nu opeens is dat een probleem. Ook Almere kent een groep mensen die het minder belangrijk vindt dat dingen een beetje makkelijk verlopen, dan dat iedereen zich aan de regels houdt.

Zij lopen dus onverzettelijk en met een bij voorbaat al verwijtende gezichtsuitdrukking op de volgens de lijnen voor voetgangers gereserveerde strook – waar ik als fietser regelmatig uitkom als ik in een vloeiende beweging naar de stad fiets.

Vooralsnog zijn de vrijzinnigen in de meerderheid en kun je de brug nog over zónder dat je wordt aangekeken alsof je de mensenrechten schendt (een blik die ik ken van Hilversum, waar ik dagelijks een stukje over het fietspad tegen de officiële rijrichting in rijd).

Ik verwacht dat er binnenkort een politieagent komt staan om de anarchistische fietsers en eendjesvoerende oma’s met kleinkinderen aan de verkeerde kant van de brug te bekeuren. Maar het is ook niet geheel ondenkbaar dat ik een nacht dat ik toch niet slapen kan met zwarte verf de lijnen overtrek.

Advertenties
Geplaatst in huis en tuin, maatschappij

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Voer je e-mailadres in om deze blog te volgen en om per e-mail meldingen over nieuwe berichten te ontvangen.

Alle berichten
%d bloggers liken dit: