Airco

Toen ik vanmorgen op mijn kantoor aankwam, zat er een man op het verlaagde plafond. Over het algemeen vind ik dat verontrustend. Mannen op het plafond betekenen meestal iets akeligs als Grote Schoonmaak (waarbij het stof op de kantoormens neerdaalt), gaten in het dak (die met hoofdpijnverwekkend materiaal gedicht moeten worden) of langdurig duw- en trekwerk aan kabels.

Nu was het – we hebben het meteen gevraagd – ten behoeve van de airco, die het volgens ons in ons kantoor niet deed, waardoor de temperatuur tot een graad of acht-, negenentwintig op kon lopen. De officiële lezing was dat de airco het wél deed, maar niet opgewassen was tegen onze computers. Wij geven toe dat er meer pc’s dan mensen in de ruimte staan, maar dat is, vinden wij, ook wel omdat het ons werk is. Achter mijn rug wordt voor websites geprogrammeerd en programmeurs hebben nu eenmaal meer nodig dan één standaard kantoorpc’tje.

Dat er nu iemand op het plafond de airco controleerde, vonden wij al winst. Goed, er werd gekeken of er geen koude luchtcapaciteit bijgekocht moest worden, maar het besluit was nog niet genomen en wij hadden er aardig genoeg van langzaam maar zeker te stoven. Ik was al voorzichtig begonnen in een naslagwerk Hoe verzorg ik mijn terrarium?, met bijzondere aandacht voor de behandeling van gekko’s, een diersoort waarmee ik me begon te identificeren.

Afijn, de meneer op het plafond ontdekte dat van de zes blazers in onze ruimte er drie verstopt waren. Daar kon iets aan gedaan worden, en dat kon meteen en dat deed hij dan ook. Ik was al bezig te vergeten dat ik eigenlijk wel verontwaardigd was dat het zo lang had moeten duren, toen de meneer vertelde dat ze beneden, in een controleruimte, hadden gezien hoe warm het elke dag bij ons werd – van tweeëntwintig graden ’s ochtends liep het snel op. Zei hij.

Heel gek, ik zou verwacht hebben dat iemand actie had ondernomen op het moment dat duidelijk was dat er structureel iets niet goed was. Nu vroegen we ons af wat in voor wetenschappelijk experiment we verzeild geraakt waren. Wanneer we zouden smelten? Hoe verhit we moesten worden om elkaar aan te vliegen? Hoe snel de arbeidsproductiviteit daalde?

Die arme meneer op het plafond kon daar natuurlijk niets mee, dus we hebben het maar weer ingeslikt.

Overigens is de verbetering maar een zeer geringe. Ik moet een ander hoofdstuk in mijn terrariumboek zoeken en een ander dier om me verwant mee te voelen. Het ís koeler. Maar zuurstof is er nog altijd niet.

De deskundigen hebben beloofd door te zoeken naar een oplossing. Tot ze die gevonden hebben, leid ik ’s middags een zwervend bestaan.

Advertenties
Geplaatst in huis en tuin

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Voer je e-mailadres in om deze blog te volgen en om per e-mail meldingen over nieuwe berichten te ontvangen.

Oeps: Twitter reageert niet. Wacht svp een paar minuten en ververs deze pagina.

Alle berichten
%d bloggers liken dit: