Tijdens de verbouwing…

We zijn er bijna. Bijna hebben alle bewoners van het A-pootje een nieuwe ruimte gevonden elders op de verdieping. Bijna. Nog twee dappere medewerkers houden moedig stand aan het einde van het pootje, en bij een van die twee kom ik regelmatig even buurten. Je kunt zeggen dat dat met mijn werk te maken heeft.

Op de route van mijn nieuwe kantoor naar het verste eind van het pootje, wordt vrij enthousiast met overtollige meubelstukken gesleept en worden glazen tussenmuren gesloopt en weer opgebouwd. Er slingert dus wel eens hier of daar een losse schroef of een vergeten punaise. Ondermeer.

Een van mijn eigenaardigheden is dat ik binnenshuis eigenlijk altijd op blote voeten loop. Daar zit niets vaag spiritueels achter, niets met aarden, of zo. Ik vind schoenen gewoon nare dingen. Mijn Moeder heeft járen tevergeefs geprobeerd mij dat tenminste voor pantoffels te interesseren, maar ook daar begin ik niet aan.

En nou vind ik het altijd zo grappig hoe de slopers en bouwers en verhuizers die zich niets aantrekken van passerende medewerkers me zorgzaam waarschuwen voor rondslingerende ijzerwaren. Vandaag kwam een van hen me zelfs zoeken. Er was iets met aluminiumsplinters. Of ik daar toch maar heel voorzichtig mee wilde zijn.

Zo zorgzaam – dat verzoent mij altijd weer volledig met de mensheid.

Advertenties
Geplaatst in huis en tuin

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Voer je e-mailadres in om deze blog te volgen en om per e-mail meldingen over nieuwe berichten te ontvangen.

Alle berichten
%d bloggers liken dit: