Kleine bruine terrorist

image
Een jaar of tien geleden, toen we de indruk hadden dat het ene leuke muisje dat zich in ons huis had gevestigd wel heel veel vriendjes had uitgenodigd en er sprake was van een al te druk sociaal verkeer, dachten we er goed aan te doen om een kat in huis te halen. Niet om de muizengemeenschap te vangen, wel om voorzichtig te suggereren dat het tijd was om een andere feestlocatie te vinden.

Op de site van het Amsterdamse asiel zagen we een allerleukst lokkatje. Dat was natuurlijk al weg toen wij ons daar meldden. Aangezien we Dochter een poes beloofd hadden, vroegen we naar andere opties. Ja, kat in kwestie moest met kinderen op kunnen schieten. En ja, een beetje gezellig zijn.

Ze hadden het perfecte huisdier voor ons, zeiden de vrijwilligers en ze haalden een soort miniatuur reuzenpanda uit een hok. Tom. Heel aanhankelijk. Een échte schootkat. Naar schatting tien, twaalf jaar. Dat alleen al leek ons een reden om een ander Tom te gunnen. We zagen ons al jaar in jaar uit naar het asiel rijden omdat alweer een bejaarde kat was overleden.

Iets jongers? Ja, daar hadden ze niet zoveel aanbod in. Ene Mollie, maar die was mensenschuw en dus ongeschikt voor kinderen. Toen we aandrongen mocht het kooitje open. Inderdaad, Mollie bleef helemaal achterin zitten. Ze liet zich aaien en begon te spinnen. Inpakken maar. Laat de strik maar zitten.

Vanaf het eerste moment was Mollie niet bij Dochter weg te slaan. In het begin vluchtte ze weg als er onbekenden in huis waren, en als wij op reis waren en iemand vroegen voor haar te zorgen, liet ze zich desnoods weken niet zien, om als wij thuiskwamen zo lang verontwaardigd te mauwen dat ze schor werd. Da’s geen gehoor, een schorre kat.

Inmiddels heeft ze zich ontpopt tot terrorist. Als je alleen thuis bent, slaapt ze. Maar zodra er meer mensen in één kamer zijn, is poes in hun midden. Op de krant die je aan het lezen bent, of zomaar midden op tafel – er dient geaaid te worden, en wel nú. Hoe meer mensen aandacht kunnen geven, hoe beter het is. Haar over het hoofd zien is geen optie: ze mauwt tot iemand haar aanhaalt. Ze mauwt tot je haar naar buiten laat en ze mauwt tot je haar weer binnen laat. En soms mauwt ze zonder dat wij een idee hebben waarom.

Advertenties
Geplaatst in een bloem per dag, huis en tuin

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Voer je e-mailadres in om deze blog te volgen en om per e-mail meldingen over nieuwe berichten te ontvangen.

Alle berichten
%d bloggers liken dit: