Het goede voorbeeld

image

Eens in de twee weken vertelt iemand van mijn afdeling aan een klein groepje collega’s van andere afdelingen waar wij zoal mee bezig zijn en wat de collega’s zouden kunnen hebben, eventueel, aan onze bevindingen. Omdat ik even niet oplette ligt de organisatie van die mini-bijeenkomsten bij mij. Er zit een zekere logica in dat ik het zaaltje besprak en de uitnodigingen verstuurde, maar het had ook anders gekund.

Het heeft even geduurd voor we alle collega’s zo ver kregen dat ze kwamen. Wat ik prima begrijp – we werken met ons allen echt heel hard en elk half uur is er eentje. Aan de andere kant vind ik het ook wel sneu voor mij en mijn directe collega’s om voor een publiek van één persoon een verhaaltje te moeten voorbereiden.

Vandaag dacht ik eindelijk bijna al mijn schapen in een hok te hebben. Ik had de voorbereiding van een spreekbeurtje overgenomen van een collega die het er echt niet bij kon hebben. En ik had daarbij gemopperd op andere collega’s, omdat het feit dat een van ons het niet kon doen opeens mijn probleem leek. Uitstellen of afzeggen was geen optie.

Ik houd niet van het geven van presentaties, ook niet als het om een verhaaltje van tien minuten gaat. Ook niet als het gaat om mensen die ik ken. Daarom had ik mezelf de eerste beurt gegeven – dan was ik er maar vanaf. Het was niet heel goed voor m’n humeur dat ik nu opnieuw moest.

Tegen half elf, denk ik, had ik het praatje af, inclusief een PowerPoint. En begon ik langzaam maar zeker zenuwachtig te worden. Ik was dus niet op mijn allerrelaxed, toen een van de beoogde toehoorders liet weten dat volgens zijn agenda er helemaal geen workshopje gepland stond.

Jawel, zei ik streng. Om de week op dinsdag. Vandaag ook. Waar? Dat wist ik niet, dat zou ik even opzoeken, dat liet ik nog weten.

Niet dat ik wist wáár ik dat moest opzoeken. Mijn gebrekkige administratie leverde niet direct antwoord en ik ben op zoek gegaan naar het oorspronkelijke uitnodigingsmailtje. En daar stond niets in over 17 april. We hopten van 3 april naar 1 mei. Ai!

Andere mail gezocht, die waarin ik de zaaltjes reserveerde. Het kon natuurlijk zijn dat ik in februari een doorslaggevende reden had om half april over te slaan. Wel jammer dat ik die nu dan vergeten was… In de reserveringsmail stond vandaag wel vermeld. En de zaaltjesreserveringsdienst wist me ook te vertellen welke ruimte voor mij was.

Gelukkig kijkt niemand er heel erg van op als-ie om half twaalf een mail van me krijgt dat geheel in tegenstelling tot wat ik zelf eerder had gecommuniceerd, er om half één wel een workshopje zou zijn. Alleen een beetje jammer dat ik het vervolgens een kwartier moest hebben over het belang van planning en organisatie.

Advertenties
Geplaatst in een bloem per dag, huis en tuin

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Voer je e-mailadres in om deze blog te volgen en om per e-mail meldingen over nieuwe berichten te ontvangen.

Alle berichten
%d bloggers liken dit: