Het grote schuiven

image
Nadat ik gisteren afwisselend paniekerig door het huis had gestuiterd en wanhopig in een stoel had gezeten, besloot ik mezelf als Baron van Munchhausen bij mijn haren uit mijn eigen moeras te trekken. Stuiteren en wanhoop hielp ons per slot van rekening geen stap dichter bij een – althans uiterlijk – georganiseerd huishouden.

In eerste instantie probeerde ik de energie van het stuiteren om te zetten in daadkrachtig sjouwen met boeken. Redelijk demotiverend was wel dat ik alleen al twee dozen nodig had voor de boeken die op de kast lagen – met dus nog iets van vijftien strekkende meter boek te gaan. En verontrustend was ook mijn dozenvoorraad. Ik had geen graad in de hoge logistiek nodig om te zien dat in de overige dozen geen vijftien strekkende meter boek zou passen. Als ik de losse stapels er in kwijt zou kunnen zou dat al heel mooi zijn.

Voor de duidelijkheid: het overgrote deel van de keukeninventaris is al uit de dozen. Maar die waren van dusdanig beroerde kwaliteit dat ze niet geschikt waren voor hergebruik. Ik durfde ze al niet met inhoud het halve trapje naar de keuken op te dragen.

Gelukkig kreeg ik toen een, al zeg ik het zelf redelijk briljante, inval. Twee van de boekenkasten komen in de nieuwe situatie te staan waar nu de tv staat. En die tv staat op een kastje op wielen. Dat kon naar voren, en dan konden we die twee kasten op hun toekomstige plaats zetten. Met als groot voordeel dat een deel van de boeken direct van de ene kast naar de andere verhuisd konden worden.

Na enige aarzeling gaf Echtgenoot toe dat het een plan was. En omdat een plan van mij nooit uitgevoerd kan worden zoals ik het bedacht heb (geldt omgekeerd ook, trouwens, wij drukken graag onze eigen stempel op de gang van zaken) voegde hij er een element aan toe: het zou handig zijn om de standaard met cd’s die in de hoek bij de tv stond meteen ook te verplaatsen. Ik dacht uitgemeten te hebben dat die best nog even kon blijven staan, maar vooruit, als dan de boekenkastverschuiving door zou kunnen gaan, dan wilde ik ook de cd’s wel uit hun kast halen en er later weer inzetten.

Dat, zei Echtgenoot, was niet nodig. Met een beetje efficient kantelen zouden we het rek inclusief inhoud kunnen verplaatsen. Hij had, moet ik toegeven, gelijk. Lichtelijk overmoedig wilde hij toen cd-rek nummer twee op vergelijkbare wijze verhuizen. Ik weet niet of ik nu triomfantelijk moet zeggen dat het toch niet zo’n goed idee was, of de regen van cd’s moet betreuren. Laat ik het maar houden bij de constatering dat een aantal van de doosjes de exercitie niet heeft overleefd. Echtgenoot is ongehavend, dat gelukkig wel.

Indertijd, toen Hilversum ernstig bezig was met een verkeersplan, stond aan het begin van het dorp een bord met de strekking: zet je TomTom uit en probeer niet te verdwalen. Ik beschouw mijn woonkamer inmiddels ook als een navigatie-uit-zone. Waar gisteren nog een doorgaande route was, is die er vandaag niet meer. En morgen zal alles weer anders zijn. Maar: die muur krijgen we wel vrij, voor het woensdag is.

Advertenties
Geplaatst in een bloem per dag, huis en tuin

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Voer je e-mailadres in om deze blog te volgen en om per e-mail meldingen over nieuwe berichten te ontvangen.

Alle berichten
%d bloggers liken dit: